Nie odkładaj ludzi na później

3

Najgorszy jest brak pokory. Wynikający z przekonania, że jako ludzie jesteśmy niezniszczalni, wieczni, mamy czas i rzeczywistość poczeka. Do momentu aż będziemy gotowe, aż w końcu uznamy, że już możemy się tym zająć. Niestety nie poczeka. Co najwyżej zamydli nam oczy, uśpi czujność, a potem walnie obuchem na otrzeźwienie. I szyderczo się nam zaśmieje w twarz. Zdarza się to zazwyczaj wtedy, kiedy jest już za późno. Gdy nie ma już odwrotu. I nie ma co liczyć na drugą szansę.

To dlatego na łożu śmierci żałujemy nie tego, że nie zrobiłyśmy zawrotnej kariery, nie wybudowaliśmy dużego domu. Wcale nie myślimy o naszych niskich zarobkach.. Żałujemy zmarnowanych szans. Na wspólne bycie we dwoje. To banalne i przygnębiające. Od lat takie same. I od zawsze ignorowane.

nie odkładaj ludzi na później

Przekaz jest prosty. Jeśli chcesz być spełniona, nie odkładaj ludzi na później. Bo później może nigdy nie przyjść. Jest coś jeszcze, o czym nie zawsze chcemy pamiętać, jakość naszego życia jest zależna od jakości związków, jakie budujemy. I to właśnie od nich powinnyśmy zacząć. Nie od kariery i dobrej pozycji społecznej. A kto chce dzisiaj o tym pamiętać?

„Wierzcie mi, bieda to nie tylko głód. Bieda oznacza, że wszystkie życiowe szanse umykają wam sprzed nosa.” Carolyn Jess-Cooke

Nie odkładaj ludzi na później

  1. Kariera poczeka, miłość nie.
  2. Dzieci są małe tylko raz. Potem rosną i…często zaczynamy tęsknić za momentami, kiedy były całkiem od nas zależne. Dlatego przytulaj i nie żałuj na to czasu. Rozmawiaj, odpowiadaj na trudne pytania. Ciesz się tymi chwilami, gdy jesteś dla córki czy synem całym światem.
  3. Przeżywaj każdą chwilę naprawdę. Nic nie jest tak ważne, jak moment, który właśnie trwa. Tylko on tak naprawdę się liczy, on jest prawdziwy. Przeszłości już nie ma, a przyszłość jest niepewna.
  4. Naucz się kochać ludzi mądrze i prawdziwie.
  5. Nie próbuj ich na siłę zmienić. Doceń to, jacy są.
  6. Pamiętaj, że wystarczy chwila, by powiedzieć komuś, ile dla nas znaczy. Tylko 5 minut. Tyle trzeba, by zabić obojętność.

„Chcę Cię kochać bez ucisków, doceniać bez osądzania, dołączyć do Ciebie bez napierania, zaprosić Cię bez żądania, zostawiać bez winy, wyrażać ocenę bez obwiniania, i pomagać Ci bez obrazy. Jeśli mogę mieć to samo od Ciebie, wtedy możemy prawdziwie się spotkać i wzbogacać siebie nawzajem”. VIRGINIA SATIR

3 KOMENTARZE

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here