W życiu ciągle na coś czekamy. A to test dla naszej cierpliwości. Sprawdzian charakteru, który można oblać na wiele sposobów. Jakim cudem? Można być bowiem zbyt zapalczywym, a według przysłowia greckiego – cierpliwość to klucz do szczęścia. Można też być zbyt cierpliwym, co usypia naszą czujność i paradoksalnie oddala od realizacji celu. Bo cierpliwość można nadużywać. I to bardzo!
Bardziej cierpliwa
Nic tak nie ćwiczy cierpliwości, jak dzieci. Gdy dziecko przychodzi na świat, mocno miesza w naszym życiu. Narodziny dziecka sprawia, że dotąd proste czynności stają się wielkim wyzwaniem. Tak jak wypicie gorącej kawy czy obejrzenie w spokoju filmu.
Z czasem, gdy dzieci rosną, wcale nie jest łatwiej, kłopoty rosną wraz z nimi. Trzeba wyrobić sobie anielską cierpliwość.
Nie wszystkim się jednak udaje. I czasami bywa tak, że cierpliwości nam zwyczajnie brakuje. Gdy stoimy w korku, gdy ktoś wyjątkowo wolno rozkłada zakupy na taśmie w sklepie, gdy widzimy ludzką głupotę…
Czym jest cierpliwość?
Istnieje wiele rodzajów cierpliwości.
Po pierwsze cierpliwość do ludzi, do ich wad, niedoskonałości, błędów. Po drugie cierpliwość do problemów życiowych, dająca siłę i spokój, potrzebne do rozwiązywania kłopotów. I po trzecie cierpliwość do codziennych utrudnień (spóźnień, drobnych wypadków, itd). To rozróżnienie pochodzi z 2012 roku od badaczy psychologii.
Cierpliwość, według naukowców, niejedno ma imię.
Czy warto być cierpliwym?
Cierpliwość to forma panowania nad sobą, zachowania spokoju, sposób na wewnętrzną równowagę. To cnota, która pokazuje swoją wartość szczególnie w momencie próby, w okresie niepokoju, w momencie strachu czy rozczarowania.
Cierpliwość pozwala zachować nam kontrolę. Dobrze rozumiana umożliwia nam wyrażanie własnych emocji, co chroni przed depresją czy innymi poważnymi skutkami natury psychicznej i fizycznej.
Co ciekawe, jak pokazały wyniki badań, osoby cierpliwe, są bardziej otwarte, empatyczne, skłonne do okazywania współczucia.
A kiedy nie warto być cierpliwą?
Cierpliwość to efekt reakcji na wyzwalacz pod tytułem “walcz lub uciekaj”. Pojawia się wtedy, kiedy stajemy oko w oko z sytuacją stresową. W konsekwencji cierpliwość ucisza zarówno opcję “walcz” jak i “uciekaj”. Czy zawsze jest to wskazane?
Oczywiście nie. Czasami trzeba walczyć. Tupnąć nogą. Nie pozwolić na pewne zachowanie. Lub uciec, czyli opuścić miejsce i towarzystwo, które nam nie odpowiada. Można być zbyt cierpliwym, pobłażać i dać sobie wejść na głowę. Nie w tym rzecz.
Ideałem byłoby, gdyby nasza cierpliwość była dla nas sprzymierzeńcem, a nie wrogiem. Zbyt dużej dawki cierpliwości blisko do marazmu i beznadziei. Czyli jak to w życiu ważny jest złoty środek.
Dlaczego do wielkich rzeczy potrzebna jest nam cierpliwość?
W psychologii mówi się, że cierpliwość jest jedną z najbardziej niedocenianych form siły. To nie jest źle ujęte pasywne czekanie, ale aktywna zdolność do wytrzymywania napięcia między tym, gdzie jesteśmy, a tym, dokąd chcemy dojść. To nadzieja połączona z konkretnym planem działania. Ma to znaczenie, ponieważ wielkie rzeczy wymagają czasu. Nasz umysł i emocje potrzebują przestrzeni, by dojrzeć do zmian. Badania nad samoregulacją pokazują, że człowiek, który potrafi odroczyć natychmiastową gratyfikację, ma większą odporność psychiczną, lepszą koncentrację i wyższą skuteczność w realizowaniu długoterminowych celów.
Cierpliwość jest też formą zaufania do siebie i do życia. Kiedy uczymy się działać mimo braku natychmiastowych efektów, budujemy w sobie stabilność, która nie zależy od zewnętrznych okoliczności. To właśnie wtedy zaczyna się prawdziwy rozwój: w chwilach, gdy nic jeszcze nie widać, ale w środku już coś rośnie. Psychologowie podkreślają, że największe zmiany zachodzą nie wtedy, gdy wszystko idzie zgodnie z planem, lecz wtedy, gdy potrafimy wytrwać w niepewności, nie rezygnując z tego, co dla nas ważne. To właśnie potęga małych kroków zmienia wszystko, czyli tych chwil, kiedy wydaje się, że naprawdę pewne rzeczy nie mają sensu, a mimo wszystko nie odpuszczamy i dzień po dniu budujemy zmianę, która ma nastąpić.
Wewnętrzna, czuła przewodniczka – poprowadzi Cię do siebie
Cierpliwość jest więc nie tylko cnotą, jest czymś znacznie większym niż w dzisiejszych zwariowanych czasach nam się mówi: jest fundamentem każdej wielkiej rzeczy. To ona pozwala nam przejść drogę od impulsu do mistrzostwa, od marzenia do realizacji, od chaosu do sensu. Bez niej nawet największy potencjał pozostaje tylko obietnicą, dlatego tak ważne jest, aby uczyć się cierpliwości, choć to trudne…
Niestety ja w ogóle nie mam cierpliwości, ale nad tym pracuję. 😊
Kiedyś byłam bardziej niecierpliwa, z wiekiem wydaje mi się, że jestem spokojniejsza 🙂
Kiedyś byłam bardziej cierpliwa jak nie mialam dziecka 🤔