Przytulanie jest nam potrzebne…codziennie

Gdy ciało nie jest dotykane, staje się głodne. Często czuje się nieważne i niedoceniane. Próbuje sobie wynagrodzić tę pustkę. Czasami kompulsywnym jedzeniem, innym razem nadmiernymi treningami, jeszcze kiedy indziej stosowaniem katorżniczej diety czy zakupami. Spada odporność, ciało częściej choruje. Mogą pojawiać się bóle somatyczne. To wszystko fakty. Potwierdzone przez naukowców. Dlatego tak ważne jest przytulanie...codziennie. Z tego też powodu powstają nowe zawody – zawodowych przytulaczy. Bo potrzebujemy przytulania w każdym wieku i każdego dnia! Najlepiej do bliskiej osoby, ale można też do psa, kota, czy miłej w dotyku poduszki….lub do siebie, też się da 🙂

„Potrzebujemy czterech uścisków dziennie, aby przeżyć. Potrzebujemy osiem uścisków dziennie, aby zachować zdrowie. Potrzebujemy dwunastu uścisków dziennie, aby się doskonalić”. ” Virgina Satir

Przytulanie jak woda…

Nie da się przeżyć bez wody. Nie da się również dobrze funkcjonować bez przytulania.

Dlaczego? Bo przytulenie się to forma pokazania, że ktoś jest dla nas ważny. Odbieranie przytulasów pokazuje, że komuś na nas zależy. Nie jesteśmy obojętni. Czujemy się docenieni. Może być wyrazem wsparcia, sympatii, miłości. Nie musi mieć w sobie nic więcej. Wcale nie łączy tylko bliskich, ale może też formą wsparcia od trochę dalszych osób, czy zawodowych przytulaczy.

Przytulanie to przecież pierwsza z form okazywania wsparcia, jakiej doświadczamy jako dzieci. W ramionach rodzica czujemy się bezpieczne, to dlatego w naturalny sposób do tego dążymy, by nas przytulano. Bo nic nie zastąpi tego błogiego uczucia, gdy w ramionach mamy znajdywało się ukojenie.

Na początku przywołujemy mamę płaczem. Co wytrwalsze niemowlaki robią to naprawdę długo i skutecznie, z czasem uczymy się radzić sobie z problemami sami. Dorastamy… To pozwala przetrwać, ale nie zaspokaja głodu.

Dlatego za przytulaniem tęsknimy. To tę formę przyjemności odbieramy jako priorytetową, mamy na nią ochotę właściwie zawsze, także wtedy, kiedy nie ma otwartości na coś więcej z bliską osobą. Często sam uścisk wystarczy…

Jakie funkcje ma przytulanie?

• jest formą wsparcia,
• pocieszenia,
• dodaje nam energii i wiary,
• zmniejsza lęk u osób z niską samooceną,
• może zmniejszać ból,
• minimalizuje stres (zarówno osoby pocieszanej, jak i pocieszającej), zmniejsza poziom hormonu stresu noradrenaliny,
• obniża ciśnienie krwi i normalizuje funkcje serca.

O czym nie wszyscy wiedzą, że przytulaski dają nam także lepsze zdrowie i sprawia, że jesteśmy szczęśliwsi. Przeprowadzono badanie wśród 400 osób, które pokazało, że przytulanie zmniejsza ryzyko chorób, chroni przed chorobami serca. To dlatego, że obniża ciśnienie krwi i tętno, zmniejszając ryzyko wielu dolegliwości. Poza tym wykazano, ze dotyk poprawia rytm serca i działa przeciwbólowo

Przytulanie zwiększa także liczbę białych krwinek i wzmacnia odporność poprzez redukcję kortyzolu.

Podczas przytulania wydziela się oksytocyna, która jest hormonem szczęścia i przywiązania. Jak to wygląda konkretniej?

Co mówią badania o sile dotyku?

Delikatny dotyk aktywuje włókna C‑tactile, które pobudzają wydzielanie oksytocyny (link do źródeł). Osoby, z którymi się przytulamy, odbieramy jako bliższe naszemu sercu.

Włókna C‑tactile (CT) reagują na powolny, delikatny dotyk, wysyłają sygnały do kory wyspy, co wywołuje przyjemność, poczucie więzi i spadek stresu. Ta aktywacja jest powiązana z układem oksytocyny, który reguluje emocje, obniża kortyzol i wzmacnia relacje społeczne.

Gdy chcesz przytulić się sama do siebie…

Jak się przytulić do siebie?

Czasem najbardziej potrzebny uścisk to ten, który dajesz… sobie. Nie chodzi o symboliczne gesty, które nic nie wnoszą, ale o świadome zatrzymanie się i poczucie własnego ciała. To może wydawać się dziwne, ale już tłumaczę, na czym to polafa.

1. Zatrzymaj się na chwilę: usiądź lub stań wygodnie, weź głęboki oddech. Taki, jakbyś rozkoszowała się samym wdechem i wydechem.
2. Połóż dłonie na ramionach: poczuj ciepło skóry, ciężar dłoni. To działa, choć może wydawać się zaskakujące.
3. Zamknij oczy: skup się na oddechu i rytmie serca. Na kilka chwil…
4. Powiedz sobie coś ciepłego: „Jestem tu”, „Czuję się bezpieczna”, „Zasługuję na spokój”.
5. Oddychaj głęboko: pozwól, by ciało się rozluźniło, a napięcie odpłynęło.

To prosty rytuał, który aktywuje te same włókna C‑tactile, co dotyk drugiego człowieka. Twój mózg rozpoznaje go jako sygnał bezpieczeństwa i troski: oksytocyna zaczyna działać, a stres cichnie.

Możesz też dodać do tego krótką afirmację lub cytat, np.:

„Najpierw przytulę siebie: wtedy każdy uścisk świata będzie pełniejszy.”

Przytulajmy się jak najczęściej

Żyjemy w czasach, w których tempo życia jest niesamowite. Nie mamy (lub nie chcemy mieć) czasu na tak wiele rzeczy. Cierpią na tym również nasze relacje towarzyskie. W konsekwencji okazuje się, że bywamy jako lidzie niezwykle samotni.

Przytulanie może to zmienić. Na początek z przyjacielem (choćby czworonożnym), jeśli nie mamy obok siebie bliskiej rodziny. A potem kto wie… Pomocny może być też miękki kocyk, czy poduszka. Do nich też możemy się przytulić. Ba, możemy się same przytulić, o czym przeczytasz powyżej. To naprawdę działa, choć początkowo może wydawać się zaskakujące.

Dotyk ludzi i zwierząt daje korzyści psychiczne i fizyczne. Dotyk miłych przedmiotów niestety co prawda tylko korzyści fizyczne, już nie psychiczne, ale przynosi ulgę.

Im częściej będziemy się przytulać, tym silniej będziemy czuć, jak nam jest to mocno potrzebne. Możemy odżyć, jeśli tylko zechcemy…Trzeba jednak się przełamać i zacząć dawać ciału to, czego ono potrzebuje. Na szczęście jest wiele sposobów, by przytulić się nawet, gdy nie mamy obok siebie bliskiej sercu osoby.

O tym, co się dzieje, gdy jednak próbujemy zagłuszyć potrzebę dotyku można przeczytać w tym artykule: Głód dotyku – bardzo powszechny

Co dalej?

• Podziel się tym tekstem z kimś, kogo chcesz dziś przytulić 🙂
• Zaproś bliską osobę do wspólnego przytulenia!