Po czterdziestce nagle zaczynasz bać się rzeczy, które kiedyś nawet nie istniały w Twoim radarze. Niebo spada? Nie.
Życie pęka na pół? Trochę tak, a przynajmniej ziemia staje się mniej stabilna, a rzeczywistość wydaje się dużo bardziej zaskakująca i złożona niż dotychczas. Psychologia ma na to bardzo konkretne wyjaśnienie i nie, nie chodzi o to, że „starość puka do drzwi”. Ani o to, że “starym babom” odwala, jak sądzą niektórzy mężczyźni. To coś zupełnie innego. Oto odpowiedź na pytanie, dlaczego po 40 boimy się bardziej.
Dlaczego po 40 boimy się bardziej. To przez hormony
Niektórzy mówią, że po 40 to nie idealny czas na dzieci. Oczywiście można rodzić i po 40, ciąża po 40 zdarza się coraz częściej, ale…trzeba się liczyć z tym, że będziemy bardziej się bać, porodu, ciąży, i później o same dzieci. To, co we wcześniejszych latach nie powodowało niepokoju, teraz będzie sprawiać kłopot. Dlatego często kobiety po 40 zakładają jedną kolejną warstwę ubrania, na wszelki wypadek. Na wszelki wypadek nie pozwalają przedszkolakowi wspinać się za wysoko, a nastolatkowi wracać nieco później…
To dlatego, że hormony robią swoje. Spadają estrogeny, a progesteron staje się niestabilny. Układ nerwowy reaguje jak stary system operacyjny, niby wszystko działa, ale czasami się wiesza, trzeba więcej czasu i cierpliwości. To się dzieje i to konkretnie ma wpływ na poziom lęku. Zobacz, co mówią na ten temat badania.
Lęk po 40 rośnie, bo stajesz się mądrzejsza
Boimy się bardziej, bo widzimy więcej zagrożeń. Kiedyś ich nie dostrzegałyśmy, teraz już je widzimy wyraźnie.
To dlatego, że więcej analizujesz, a to z kolei statystycznie zwiększa ryzyko dostrzeżenia czynników, które Cię mogą niepokoić. To jak ze słynnym cytatem filozofa – wiem, że nic nie wiem. Jeśli wiesz niewiele, wydaje Ci się, że wiesz wszystko, im rośnie Twoja wiedza, ty wzrasta też świadomość niewiedzy.
Innymi słowy, z wiekiem dowiadujemy się, jak wiele rzeczy może pójść nie tak. I to podnosi lęk. W psychologii określa się to jako “realistyczna ocena ryzyka”, mając 20 lat, nie oceniasz realistycznie, tylko życzeniowo, z wiekiem to się zmienia.
Kończy się schemat, zaczyna się lęk
Gdy jesteśmy młodsze, żyjemy na autopilocie, według scenariusza, dobrze znanej wszystkim instrukcji, bez większego zastanawiania się. Oczywiście myślimy, ale jednak nieco inaczej niż później. Jest szkoła, praca, związek, dzieci, kredyt, i jakoś to będzie. Nie wchodzimy w to wszystko tak głęboko, jak później. Bo z czasem pojawia się myśl, czy to na pewno moje, czy ja chcę tak dalej…i wraz z tą myślą pojawia się też lęk.
Bo nagle się okazuje, że spadają klapki z oczu i…po raz pierwszy rak prawdziwie widzisz siebie. Widzisz więcej…i to Twój problem
Lęk po 40 to często objaw…dojrzewania
Lęk po 40 to informacja, o tym, jakie jest nasze życie, a jakie chcemy, żeby było. To nie jest wyrok, sytuacja, nad która powinniśmy rozpaczać, ale coś, co może pomóc nam dojrzeć jeszcze bardziej.
Najczęściej pod lękiem kryje się przekaz, aby zadbać o siebie, zastanowić się ponownie, może zmienić kierunek. To podpowiedź, której celem jest lepsza adaptacja. W tym sensie, paradoksalnie, lęk oznacza, że wszystko jest w porządku…
Boisz się, bo masz więcej do stracenia…i ochrony
Chodzi o coś jeszcze. Boisz się bardziej, bo możesz więcej stracić. Ryzyko nie jest już takie lekkie, jak wtedy, gdy miałaś 20 lat. Ono jest większe. To nie zabawa, to rachunek za prąd, zdrowie, samopoczucie i przyszłość dzieci, rodziców, to kredyt, choroby. Dzieje się znacznie więcej niż kiedykolwiek w Twoim życiu. Czasami masz jeszcze pod opieką dzieci i już rodziców.
W takim wydaniu to nawet nie lęk, to, co czujesz, ale odpowiedzialność i poczucie wagi tego, co masz.
Niektórzy mówią, że to odzywa się samoświadomość
A może to wcale nie lęk… tylko świadomość? Po 40. zaczynasz często po prostu rozumieć, że życie nie jest nieskończone.
I to nie jest powód do paniki, ale do… zmiany priorytetów.
Psychologia nazywa to „dojrzałością egzystencjalną”.
Brzmi poważnie, ale oznacza jedno: zaczynasz wybierać to, co naprawdę ma znaczenie. Dlatego też lęk staje się Twoim sprzymierzeńcem, a nie wrogiem.
Jak radzić sobie z lękiem po 40?
To, co czujesz, jest normalne, ale nie jest miłe. Dlatego dobra wiadomość jest taka, że można sobie z tym poradzić. Nie chodzi o to, żeby lęk blokować czy jemu zaprzeczać, bo to najgorsza możliwa opcja, ale…o to, żeby go nazwać i dać mu dojść do głosu. Psychologia mówi, że to jedyny sposób, żeby go okiełznać.
Nienazwany lęk rośnie, dlatego po prostu nazwij to, co czujesz.
Po drugie zwróć uwagę na oddech. To naprawdę pomaga. Przeczytaj, jak uspokoić ciało w 60 sekund, to są techniki o udowodnionej skuteczności. Priorytet to wolny wydech, który od razu uspokaja układ nerwowy.
Po trzecie ogranicz myślenie katastroficzne. Gdy pojawia się ciężka myśl, po prostu zapytaj – czy masz dowód, czy to tylko emocja?
Po czwarte – zwróć uwagę na ciało. Równanie jest proste, im mniej snu, ruchu, dobrego jedzenia, kontaktu z przyrodą, tym poziom lęku rośnie. Dlatego jedz to, co Cię faktycznie odżywia, spaceruj, rozmawiaj z ludźmi, którzy Cię wspierają, wyłącz telewizję i zadbaj o równowagę. Jeśli lęk nie mija, jest duży i bardzo dotkliwy, skonsultuj się ze specjalistą.
