Czy facet po 40 w rurkach to symbol zmian, kryzysu wieku średniego, czy po prostu nowy etap męskiej mody? Ten temat wraca jak bumerang, jednych bawi, innych irytuje, a jeszcze innych skłania do refleksji. Dlaczego męskie rurki wywołują tyle emocji i co tak naprawdę o nas mówią?
Odezwała się do mnie B. Z pewnym nakazem, a właściwie wyzwaniem. Napisz o “facetach po 40 w rurkach. Wiesz taki typ, z mięśniem piwnym, ale w rurkach. Udający, że jest macho, ale już niewiele może. Nie bardzo wygląda, ale porusza się jak heros, o takich typach napisz”. I wiecie, co sama nie wiem, czy napisać, czy odpuścić….Jak sądzicie? 😉
Białe kozaki: kiedyś symbol złego smaku, dziś ikona nostalgii?
Pamiętasz? Dziewczyna po solarium, takim „na trzy zmiany”. Krótka kurteczka, różowe pasemka, neonowe paznokcie. I te kozaki: białe, wysokie, błyszczące. Nie oceniam. To był styl. To był vibe. To był mem, zanim memy były modne.
I nie wiem czemu, ale gdy B. wspomniała o facetach w rurkach, mój mózg zrobił klik i wyświetlił mi te kozaki. Może dlatego, że jedno i drugie jest modowym ryzykiem. Może dlatego, że jedno i drugie potrafi być… niezapomniane.
I te białe kozaki, nie wiem czemu skojarzyły mi się z rurkami na jędrnych męskich pośladkach. Ten widok…nie da się odzobaczyć, może dlatego?
Jednak co w sytuacji, jeśli pośladki nie są wcale jędrne, a z przodu wylewa się spory brzuch?
Czy w ogóle to oceniać? Patrzeć? Komentować? A może odpuścić? Bo w końcu niech każdy nosi to, co chce…
Rurki na jędrnych pośladkach? Okej. Ale co, jeśli pośladki są… vintage?
No właśnie. Bo rurki mają jedną wadę: nie wybaczają. One nie są jak dresy, które kochają wszystkich. One są jak lustro w przymierzalni, brutalnie szczere.
I teraz pytanie: Czy w ogóle powinniśmy to oceniać? Czy patrzeć? Czy komentować? Czy odpuścić i uznać, że każdy ma prawo nosić, co chce?
Dlaczego tak wiele emocji wywołują męskie rurki?
Pewnie z uwagi na… zniewieścienie mężczyzn. Nadal w Polsce i w wielu regionach na świecie panuje przekonanie, że mężczyźni mają być męscy. I wcale się temu nie dziwię. Rurki są tu symbolem niekorzystnych zmian, które wielu osobom się nie podobają.
Jednak świat się zmienia. Panowie wyglądają różnie, często zupełnie inaczej niż przed laty. Są wypielęgnowani, zadbani, dużo bardziej niż przeciętna kobieta. Czy to dobrze, czy źle? Czy to w ogóle ma znaczenie?
A może problem nie jest w rurkach, tylko w nas?
Może to nie o spodnie chodzi. Może chodzi o to, że facet po 40 nagle przestaje być „niewidzialny”. Zaczyna eksperymentować. Zaczyna się bawić modą. Zaczyna mówić: „Hej, ja też tu jestem”.
I to nas trochę zaskakuje. Bo przez lata przyzwyczailiśmy się, że mężczyzna po 40 ma być „stabilny”, „przewidywalny”, „bezpieczny”. A rurki są wszystkim, tylko nie tym.
Więc jak jest? Rurki są fajne czy nie?
Prawda jest taka: Rurki są jak sushi. Jedni kochają, inni nienawidzą, a jeszcze inni udają, że lubią, żeby nie wyjść na staroświeckich.
Czy facet po 40 może je nosić? Oczywiście. Czy powinien? Jeśli chce — tak. Jeśli nie — nie. Czy to ma znaczenie? Tylko wtedy, gdy próbujemy z tego zrobić filozofię.
A Ty? Jak odbierasz facetów po 40 w rurkach?
A Ty sądzisz, czy rurki na mężczyźnie, na przykład po 40 są fajne? A może są nie bardzo? Można je odbierać bez emocji, po prostu jako spodnie? A może są jakąś próbą usilnego odmłodzenia się? Czy te rurki są właściwie bez znaczenia?
A Ty — jak odbierasz facetów po 40 w rurkach? Moda, przesada, czy po prostu wolność wyboru?
Wygląd trochę mówi o człowieku, choć oczywiście nie powinno się oceniać.
Ten problem dotyczy każdego bez wyjątku, kto z uporem maniaka próbuje się wcisnąć w rozmiar S, nosząc np XL. Efekt jest taki, że wylewa się to i owo. Powiesz coś to się obrazi :p Jeszcze jak chodzi po domu to pół biedy … Dużo jest takich osób i wiek tutaj to najmniejszy problem 😛
Nic mi do tego, jak ktoś się ubiera Ważne, żeby ta osoba czuła się dobrze w tym, co nosi.