Kobieto, przestań przepraszać. Mężczyźni tego nie robią i żyją spokojniej

Kobiety przepraszają za włosy, za zmęczenie, za istnienie. Mężczyźni? Za nic. I jakoś świat im się nie wali.

Kobiety przepraszają za wszystko

Oj, ja taka nieumalowana jestem. Wiesz, nie miałam czasu ułożyć włosów. I te odrosty, straszę, wiem, wiem…Tak, tylko wybiegłam do sklepu, tak roboczo ubrana. A Ty mówisz, że fajne spodnie? Co Ty, stare są… Przepraszam, ale muszę lecieć, taka zabiegana jestem.

Dlaczego kobiety przepraszają ciągle, a mężczyźni rzadko?

I tak na okrągło. Na każdym kroku przepraszamy. Dlaczego kobiety przepraszają?

Przepraszamy, że nie jesteśmy doskonałe, a przecież nie musimy być, że nie wyglądamy jak wyjęte z żurnala, że nie mamy wystarczająco czasu, siły. Przepraszamy na wszelki wypadek. Wtedy, kiedy wcale nie musimy, gdy chcemy coś dodać, nie zgodzić się z przedmówcą. Tak, jakbyśmy były niepewne siebie do granic absurdu.

Gdy tymczasem mężczyzna wychodzący do piekarni w rozciągniętych brudnych dresach, białych skarpetkach i klapkach, czuje się jak młody bóg. Gdy zobaczy przechodzącą piękność, uśmiechnie się, a nawet obejrzy. Nawet przez myśl mu nie przejdzie, że przecież słabo się prezentuje…Nie będzie próbował się chować po kątach, czy przemykać niepostrzeżenie. Nawet jeśli najpierw będzie szedł jego brzuch, a potem reszta jego samego, on wynajdzie mnóstwo powodów, dla których tak jest lepiej, z uśmiechem powie wtedy, kiedy trzeba, że:

• dobry gospodarz trzyma konia pod dachem
• kto nie ma brzucha, ten źle r….
• im większy głaz, tym większy jaszczur pod nim siedzi
• pod wielkim głazem duży wąż się wije
• facet bez brzucha to jak kufel bez ucha
• dobry rolnik to siewnik pod wiatą trzyma.

Mężczyzna niemal każdą wadę zamieni w swoim atut. Widzi się zdecydowanie lepiej niż obiektywnie się prezentuje. A kobieta? Niestety na odwrót.

Więc może w tym przypadku zamiast przepraszać, że się żyje, wziąć przykład…z mężczyzn i cieszyć się tym, co mamy? Bez nadmiernych kompleksów, tylko z szacunkiem do siebie i własnego ciała? Da się?

Ty przepraszasz, bo nauczono cię zarządzać nastrojem innych

Kobiety przepraszają za wszystko, bo czują, że muszą „wyrównać atmosferę”, że muszą być miękkie, żeby świat był spokojny.

To nie jest nasza wina, bo to program, który dostałyśmy w pakiecie z dorastaniem.

Pokolenie kobiet 35+ zna to aż za dobrze: „Bądź grzeczna.” „Nie przesadzaj, nie denerwuj taty.” „Nie rób scen.”

A potem dorastamy i przepraszamy za to, że żyjemy.

Weź przykład z mężczyzny, nie z jego charakteru, tylko z jego braku poczucia winy

Nie chodzi o to, żebyśmy były jak oni, ale o to, żebyśmy przestały być przeciwko sobie.

Zobaczmy, jak oni funkcjonują:

• mówią, co myślą,
• nie tłumaczą się z potrzeb,
• nie przepraszają za emocje,
• nie biorą odpowiedzialności za cudze nastroje,
• nie analizują, czy ktoś go „źle odbierze”.

To nie jest geniusz, ale to brak zbędnego życiowego obciążenia.

I my też możemy to mieć. Jeśli tylko się odważymy…

Nie musisz przepraszać za rzeczy, za które mężczyzna nawet by nie pomyślał, żeby przepraszać.

Zacznij od prostych rzeczy

Jak przestać przepraszać? Nie odzwyczaimy się od tego od razu. To nawyk, dlatego praca nad nim potrzebuje czasu. Jednak możemy zrobić naprawdę wiele…

Zacznijmy od tego, żeby skupić się na poniższych krokach.

Przestańmy przepraszać za:

• spóźnienie, jeśli to 3 minuty. Powiedz: „Jestem.”
• bałagan. Powiedz: „Tak wygląda dom, w którym się żyje.”
• zmęczenie. Powiedz: „Jestem zmęczona. To normalne.”
• za to, że czegoś nie chcesz. Powiedz: „Nie.”
• za to, że masz granice. Powiedz: „To mi nie pasuje.”

Dzięki temu krok po kroku wrócimy do normalności, a dalsze zmiany zadzieją się same, możemy być naprawdę zaskoczone, jak to z czasem będzie wyglądać: po prostu dużo lepiej.

Przestań przepraszać. Zacznij mówić normalnie. Świat się dostosuje.