Powiedziała, że jestem dziwna. Bo zapytana o zdanie poinformowałam, że czułabym się niekomfortowo, gdyby mój mąż szedł sam do kina z koleżanką. Ona uznała, że przecież powinnam mu ufać i ogólnie co w tym złego. Niby nic, ale skoro możemy iść razem, to dlaczego on ma iść z inną? Przecież ma mnie! Nie rozumiała moich argumentów…. Powiedziała, popatrz skoro nie lubisz konkretnego rodzaju kina, to nie powinnaś się zmuszać, a on może iść z kumpelą zamiast z tobą. Odparłam, że ok, jeśli komuś to pasuje, to w porządku, mi osobiście to nie odpowiada i nie chodzi tu o zaufanie, ale o pewne zasady. Nawet jakby jakiś film zapowiadał się słabo, i tak bym poszła z mężem, bo bylibyśmy tam razem. A skoro jemu zależy, to mi również. Przewróciła oczami. Uznała, że jestem nienowoczesna.
Jestem dinozaurem, serio? Uznając, że wypad do kina z koleżanką, gdy ma się żonę jest trochę niekomfortowy dla żony i dla męża w sumie też powinien? W domu zapytałam mężczyznę życia, co o tym sądzi. Czy poszedłby z koleżanką do kina. Na początku wybuchnął śmiechem. Potem upewnił się, czy nie żartuję i zaczął dopytywać, w czym rzecz, na poważnie podjęliśmy temat. Padały odpowiedzi. Ok, ale po co? Przecież mam ciebie. Dziwne by to było….nie, dla mnie to chore. W większej grupie może i tak, ale nie we dwoje…a Ty co sądzisz? Kino z innym mężczyzną – jest ok? Czy to normalne, że partner idzie do kina z koleżanką?
Pobiegam z twoim mężem
Jestem nienowoczesna. Ta sama znajoma, innym razem, kiedy rozmowa o kinie poszła w zapomnienie, gdy usłyszała, że nie lubię biegać, bo nie lubię, i chyba już nie polubię, zaproponowała, że pobiega z moim mężem. Bo ona nie lubi biegać sama.
Nie, nie pytajcie, czy kryje się pod tym jakiś podtekst…. Bo nie o to chodzi.
Nie chciałam dyskutować kolejnym razem na ten sam temat. Uśmiechnęłam się, i powiedziałam, że zapytam.
Mąż kolejny raz nie wierzył własnym uszom. Opluł się niemal kawą. Tym bardziej, że padło to samo imię, tej samej znajomej. Powiedział, że nie lubi biegać, mrugając do mnie oczkiem. I to był koniec dyskusji na ten temat. Uznał w ten sposób, że propozycja koleżanki jest co najmniej niewłaściwa i nie ma sensu zaprzątać sobie nią głowy.
Sam na sam. Czy partner może iść do kina z koleżanką?
A Ty jesteś nienowoczesna? Czy:
- kolacja we dwoje w ciemności z „przyjacielem” jest ok? Czy Twój partner czułby się dobrze, gdybyś na taką się wybrała?
- wychodzenie do kina z kolegą to dobry pomysł? Chodzi o wyjście we dwoje?
- partner może iść do kina z koleżanką?
- wyjazd we dwoje jest w porządku? Skoro ufasz, to przecież nic się nie stanie?
Granice w związku, dlaczego każda para ma inne?
Teoretycznie ufamy komuś. Skoro druga osoba jest w porządku, to nawet w najbardziej intymnej sytuacji powinna być dalej fair. A mimo to większość osób mówi „nie”, uznając, że pewne doświadczenia powinny być zarezerwowane dla osoby bliskiej serca. Jednak czy to zdrada, że partner idzie do kina z koleżanką? Tu zdania mogą być podzielone.
Bo zdrada teoretycznie jest ukryta. Ale czasami może odbywać się na naszych oczach i jest wtedy, kiedy na coś się nie godzimy. W ogóle cały ten temat to dyskusja na temat granic w związku.
Skoro masz mężczyznę życia, to z nim chodzisz do restauracji, do kina, czy pobiegać. Pewnie możesz się umówić z innym mężczyzną, ale tylko pod warunkiem, że oboje uważacie, że to w porządku. Dla jednych jeden wieczór, by razem pobiegać jest ok, ale już systematyczne bieganie razem nie do końca. Dla innych sam ten pomysł wydaje się głupi. W każdym związku wydaje się, że granica leży gdzie indziej.
Dla jednych siedzenie obok siebie w pustej sali kinowej, gdy druga połówka jest w domu, wydaje się rzeczą najnormalniejszą pod słońcem. Dla innych to już przesada. Są pary, które myślą bowiem w ten sposób – mamy dla siebie tak mało czasu, że nie wyobrażam sobie, żebyś chodziła na spotkania tylko we dwoje z kimś innym. To zbyt mocno przypomina randkę. Nawet jeśli nie lubię tej restauracji, pójdę z tobą. Bo nie chcę, żebyś chodziła tam z kimś innym.
Nie mylić z sytuacją, gdy spotkania są w większym gronie, bo to jednak całkowicie coś innego. Jak sądzisz?
To teraz spójrzmy, co mówią na ten temat psycholodzy, czy wyjście partnera z koleżanką do kina jest OK? A może to już zdrada?
Perspektywa psychologiczna: dlaczego takie sytuacje budzą emocje?
Psychologowie podkreślają, że wyjście partnera sam na sam z osobą płci przeciwnej dotyka trzech kluczowych obszarów relacji:
- zaufania w związku,
- bezpieczeństwa emocjonalnego,
- granicy intymności.
I to właśnie dlatego reakcje ludzi są tak różne.
Psychologia granic: każdy związek ma „swój własny kontrakt”
Psychologowie relacji mówią jasno: granice nie są uniwersalne. To, co dla jednej pary jest neutralne, dla innej może być sygnałem alarmowym i to jest zrozumiałe i jak najbardziej ok. Granice nie są bowiem czymś stałym.
Granica to bowiem nie zakaz, tylko umowa o tym, co dla nas jest komfortowe. Jeśli dla Ciebie wyjście męża do kina z koleżanką jest niekomfortowe, to nie znaczy, że jesteś „nienowoczesna”, jak mi zarzucono. To znaczy, że Twoja granica emocjonalna jest inna niż granica Twojej znajomej. I tak mówią badania.
Chodzi też o samo kino, które może być nienaturalnym miejscem dla znajomych…którzy są w relacji, ale nie ze sobą.
Psychologia intymności: dlaczego kino może przypominać randkę?
Badania nad relacjami pokazują, że intymność to nie tylko seks. To także:
- wspólne przeżywanie emocji,
- spędzanie czasu sam na sam,
- dzielenie się wrażeniami,
- rytuały (np. wspólne kino).
Dlatego dla wielu osób wyjście do kina we dwoje ma charakter quasi‑randkowy. Psychologowie mówią o tym jako o mikrointymności, czyli drobnych sytuacjach, które budują bliskość. Jeśli takie „mikrointymności” partner przeżywa z kimś innym, pojawia się naturalny dyskomfort. I to z punktu psychologicznego jest jak najbardziej zrozumiałe. Nie chodzi nawet o zazdrość, brak zaufania, ale jednak o coś innego.
Najważniejszy nie jest sam fakt wyjścia, ale to, jak partner reaguje na Twój dyskomfort.
Zdrowa relacja wygląda tak:
- mówisz, co czujesz,
- partner to uwzględnia,
- wspólnie ustalacie zasady.
Dlatego jeśli jednej osobie wyjście do kina z koleżanką nie odpowiada, a na przykład partner ma inne zdanie, to on z szacunku do swojej kobiety powinien odpuścić. Bo tylko wtedy według psychologów jest to model bezpiecznej więzi. Gdy ona mówi o swoich uczuciach, a on je wyśmiewa, to niestety nie jest to dobry układ.
Psychologowie często powtarzają:
„Wierność to nie tylko zachowanie, ale także szacunek do uczuć partnera.”
Dlatego wiele osób unika sytuacji, które mogą wyglądać dwuznacznie, nawet jeśli nic złego by się nie wydarzyło. To nie jest staroświeckie, to dojrzałe. I to, że tego typu myślenie się pojawia jest ok i nie zagraża w niczym temu, że ktoś wychodzenie do kina z kolegą czy koleżanką akceptuje.
