Siódmy rok związku potrafi przewrócić życie do góry nogami. To nie tak, że nagle kończy się miłość, ale że para… przestaje być tymi samymi ludźmi. I to dla wielu osób jest zmianą nie do przejścia. Pojawia się złość i poczucie bycia oszukanym, tymczasem to…po prostu zmiana, która musi nastąpić.
Dlaczego akurat siedem lat?
Sporo już napisano o piekielnym siódmym roku związku. Istnieją dowody, że w okolicy siódmego-ósmego roku bycia razem mamy doświadczać szczególnie wielu problemów, kłócić się, a niekiedy również z uwagi na skalę trudności rozstawać na dobre.
Powodem wcale nie jest, jak mogłoby się wydawać, niedopasowanie czy znudzenie, ale naturalne zmiany, które występują w procesie rozwoju każdego człowieka. Mało jednak o tym się mówi…i jeszcze mniej na temat tego, jak sobie z tym radzić.
Zajrzyj, poznaj naprawdę wiele mówiące słowa o związkach: Cytaty o małżeństwie – na ślub, na rocznicę, na co dzień
Syndrom siódmego roku
O syndromie siódmego roku związku było głośno już w 1955 roku, kiedy powstał film „The Seven Year Itch”, czyli „Słomiany wdowiec”. Pisano o nim w gazetach, później na wielu stronach internetowych, a nawet w książkach. Psychologowie od lat próbują zrozumieć, jak to jest, że tak wiele par przechodzi kryzys po siódmym roku bycia razem. I równie
sporo się rozstaje z poczuciem, że dany partner był szczególnie mocno do nas niedopasowany. Co się dzieje w naszym życiu, że siedem lat razem wydaje się dla wielu okresem zbyt długim i zbyt wyczerpującym? Co po drodze nas tak doświadcza, że nie mamy absolutnie ochoty na dalsze życie razem?
Dwa lata to długo
Pierwszy poważny kryzys w związku może zacząć się w każdym momencie. Bardzo często wtedy, kiedy minie pierwsza faza zakochania i skończy się klasyczne zauroczenie, czyli miej więcej po dwóch latach. Według statystyk mnóstwo par właśnie w tym momencie
się rozstaje.
Co dzieje się dalej? Te związki, które przetrwały, rozwijają się bardziej lub mniej, niektórzy stoją w miejscu. Nierzadko pierwszego prawdziwego zderzenia ze ścianą doświadczają w okolicy siódmej rocznicy bycia razem. Dlaczego właśnie wtedy?
Zmieniamy się
Istnieje teoria głosząca, że ludzie rozwijają się „blokowo” i w pewnym sensie skokowo. Po tym, jak minie określona liczba lat, dojrzewamy, wskakując o kilka pięter wyżej. Nie wchodzimy każdego dnia o jeden stopień wyżej…
Nagle zaczynasz czuć, że czegoś Ci brakuje…
Nasz rozwój nie jest harmonijny, ale właśnie skokowy, znaczący i mocno zaskakujący w określonym momencie. To dlatego możemy coś robić, powtarzać, sporo się uczyć, nie widzieć efektu, by po jakimś czasie doświadczyć odblokowania, przeskoczenia pewnego przycisku w głowie i w jednej chwili pojąć niespotykanie wiele. Z tego powodu specjaliści polecają się nie poddawać, czegokolwiek się uczymy, bo konsekwencją i uporem możemy zyskać bardzo wiele.
Jak te fakty przekładają się na związki? Ano tak, że możemy być ze sobą i względnie być tacy sami, by po siedmiu lat skokowo się zmienić. Jednego dnia stać się inną wersją siebie. Przecież nie z tą wersją poznał się nasz towarzysz życia. Może być ona dla niego obca, nieoswojona. Może mieć pretensje i pytać, co się z nami stało, czemu tak go oszukałyśmy….. Przecież nie taką kobietę on wybrał. Gdy dodamy do tego, że zmiana może być obustronna, to w ogóle robi się szalenie ciekawie i trudno zarazem.
Patrzysz na partnera i myślisz, kiedy on tak się zmienił…
Nasze ciało też się zmienia
Za zmianami w głowie idą również zmiany w obrębie naszego ciała. Komórki naszego ciała na bieżąco się wymieniają, a cała zmiana następuje po siedmiu latach. Nie jesteśmy stali, choć może nam się tak wydawać, ciągle poszczególnie komórki i tkanki się regenerują, naprawiają, a uszkodzone komórki są usuwane.
Jaki to ma wpływ na związek? Ogromny. Jesteśmy ludźmi, niedoskonałymi, zmiennymi w swojej istocie. Pisząc się na związek, wybieramy sobie osobę, którą mamy przed oczami.
Jednak to, że ona wygląda tak a nie inaczej, zachowuje się w konkretny sposób, nie oznacza, że tak będzie zawsze. Prawda jest bowiem taka, że wspólną przyszłość można przewidywać, ale to, jaka ona rzeczywiście będzie to tak naprawdę jedna wielka niewiadoma. Po drodze pojawia się bowiem mnóstwo zmiennych.
Piekielny siódmy rok życia związku – dlaczego może zniszczyć wszystko?
Życie jest zmianą. Podobnie jest z relacją. Ona również nie jest czymś stałym, niezmiennym. Wprost przeciwnie, aby mogła ona żyć, musi się ona ciągle dostosowywać do warunków, jakie ją zastają. To wszystko sprawia, że dana relacja może być odpowiednia w pewnym czasie, ale później już niekoniecznie. Możemy się w ten sposób zmienić, że dalsza wspólna droga będzie niemożliwa. Zwyczajnie przestaniemy się sobie podobać i sobie odpowiadać.
Siedem lat to właśnie moment, w którym dochodzi do przegrupowania w naszym życiu.
Jeśli tego faktu nie rozumiemy, nie akceptujemy i nie chcemy dać prawa drugiej osobie do zmiany, to najpewniej nasza relacja się skończy. Tymczasem wystarczyłoby nieco się zdystansować, przeczekać kryzys, wyciągnąć z niego lekcje. Sama wiedza, że to, co się dzieje, jest w porządku, być może by wystarczyła, a jeśli nie, to mając na uwadze skalę zmian, których doświadczamy, moglibyśmy poczynić kroki, żeby zawalczyć o relację: zwolnić tempo codziennego biegu, zadbać o siebie, zainwestować w związek, nie wprowadzać wielkich zmian w ósmym roku bycia razem, nastawić się na trudniejszy czas.
To może się udać…
Czego absolutnie NIE robić w kryzysie siódmego roku?
1. Nie porównuj swojego związku do innych
Instagram nie jest rzeczywistością.
Porównania zabijają wdzięczność i realny obraz sytuacji.
2. Nie uciekaj w ciszę
Cisza to nie spokój, to beznadziejny sposób na rozwiązywanie kryzysów, niszczy więź szybciej niż kłótnia.
3. Nie szukaj „ratunku” na zewnątrz
Flirt, „przyjaciel”, emocjonalne ucieczki – to tylko pogłębia kryzys. Nie lecz braku bliskości… kolejną osobą. To nigdy nie kończy się dobrze.
4. Nie rób rewolucji w emocjach
Nie podejmuj decyzji o rozstaniu, przeprowadzce, zmianie życia, kiedy jesteś w emocjonalnym dołku. Psychologia mówi jasno: decyzje podejmowane w kryzysie są najmniej trafne.
5. Nie udawaj, że wszystko jest OK
To najgorsza strategia. Kryzys nie znika, kiedy go ignorujesz, on wtedy tylko rośnie.
Kryzys siódmego roku nie musi oznaczać końca. Czasem to tylko sygnał, że trzeba przestać żyć na autopilocie i zacząć żyć z większą dbałością i uważnością na siebie.
Jak przetrwać kryzys siódmego roku?
1. Zatrzymaj autopilota
Największym wrogiem relacji nie jest zdrada, kłótnia czy różnice charakterów, ale obojętność, która wkrada się po cichu, niepostrzeżenie. Kiedy przestajecie się widzieć. Słyszeć. Reagować.
Zróbcie coś, co przerwie rutynę:
– wspólny wyjazd,
– nowe rytuały,
– rozmowa o tym, co wam nie gra.
Nie czekaj, aż „samo przejdzie”, bo nie przejdzie. To tak nie działa.
2. Rozmawiaj, zanim wybuchnie
Badania pokazują, że pary, które potrafią rozmawiać o trudnych emocjach, mają o 80% większą szansę przetrwać kryzys.
Nie zamiataj konfliktów pod dywan.
Nie udawaj, że nic się nie dzieje.
Mów, to co czujesz.
Nie bój się powiedzieć: „Potrzebuję czegoś innego niż dotąd”.
3. Zadbaj o intymność – emocjonalną i fizyczną
Intymność nie znika od razu, ale wysycha, jeśli jej nie podlewasz. To dotyk, czułość, rozmowy o pragnieniach, wspólne spędzanie czasu bez telefonów.
To nie „dodatki”, ale fundament, który buduje Wasze podstawy jako pary.
4. Podzielcie obowiązki na nowo
Badania Uniwersytetu w Cambridge pokazują, że nierówny podział obowiązków jest jednym z trzech głównych detonatorów kryzysów.
Jeśli jedna osoba dźwiga wszystko – emocjonalnie, domowo, organizacyjnie – kryzys jest kwestią czasu.
Zróbcie reset.
Ustalcie zasady od nowa.
5. Zrób miejsce na siebie
Paradoksalnie:
Im bardziej dbasz o siebie, tym zdrowszy masz związek. Kluczowe są pasje, odpoczynek, granice i własna przestrzeń.
To nie egoizm, ale higiena psychiczna.
Jeśli czujesz, że Twój związek utknął w miejscu, nie czekaj, aż kryzys sam się rozwiąże. Zrób pierwszy krok. Napisz w komentarzu, w jakim miejscu, by dowiedzieć się, gdzie dokładnie jesteś.
