Na czym polega inteligencja relacji i jak ją kształtować?

Relacje interpersonalne mają wpływ na całe nasze życie i wszelkie jego obszary. Mówią o tym, co myślimy o sobie, o świecie oraz jak długo i szczęśliwie żyjemy. Wpływają na przyszłość i teraźniejszość, a ich dynamika zapisuje się w przeszłości.

Kontakty z najbliższymi decydują o naszych sukcesach, a w momentach próby o skuteczności radzenia sobie z wyzwaniami. Ich waga jest dużo większa niż mogłoby się wydawać. Relacje decydują o ryzyko wystąpienia chorób, w tym chorób psychicznych, i właśnie z tego powodu i wielu innych w naszym interesie jest poznać i zrozumieć, na czym polega inteligencja relacji i jak ją kształtować. Zmieniając swoje relacje, możemy bowiem zmienić całe nasze życie. To twierdzenie wcale nie jest przesadne.

Promocja zdrowia psychicznego

Przekonanie, że możemy żyć w pojedynkę, bez ludzi jest błędne. Jesteśmy jednostkami stadnymi, potrzebujemy kontaktu z innymi, aby zachować zdrowie. To zostało wielokrotnie udowodnione. Ludzie samotni, opuszczeni chorują częściej i żyją krócej. Natomiast ci, którzy mają wokół siebie wspierające osoby mogą cieszyć się większym spokojem i statystycznie lepszym zdrowiem. Samotność jest jak choroba. W sposób bezpośredni wpływa na to, jak żyjemy i co myślimy o świecie. Budowanie dobrych relacji rodzinnych i przyjacielskich ma bezpośredni wpływ na zdrowie psychiczne i długość życia.

Od czego zależy inteligencja relacji?

Nie ma szans zbudować satysfakcjonującego związku, jeśli nie mamy dobrej relacji sami ze sobą. To od tego, jak widzimy siebie i jak się do siebie odnosimy w myślach wszystko się zaczyna. Nasze myśli tworzą słowa i wpływają na rzeczywistość.

Należałoby zatem zacząć od relacji, jaką mamy same ze sobą i przemyśleć, jak zwracamy się do siebie, jak siebie postrzegamy, czy wierzymy w siebie, czy dbamy o siebie. Ważne jest, czy umiemy myśleć o sobie, czy tylko o innych, czy przypatrujemy się swoim emocjom, reagujemy na zagrożenia, a może udajemy, że ich nie ma. Wszelkie nasze wątpliwości, zawahania i niepewność wpływają na to, jak siebie widzimy i kształtują to, jak postrzegamy świat zewnętrzny.

Samoświadomość

Budowanie relacji należałoby zacząć od samoświadomości, czyli od poznania siebie i własnych potrzeb.

Kluczowy jest moment, kiedy naprawdę rozpoznajemy swoje potrzeby, mocne strony, ograniczenia, akceptujemy dobre i słabe strony, łatwiej nam dostrzegać innych, w całej ich złożoności. Im mniej kochamy siebie, tym gorzej podchodzimy do ludzi nas otaczających. Jeśli same sobie nie wybaczamy błędów, nie jesteśmy ich w stanie wybaczyć innym.

Będąc okrutne dla siebie, będziemy takie same dla innych. To z tych prostych i oczywistych powodów ważne jest, aby zacząć od siebie. I sobie nie odpuszczać, w pozytywnym słowa tego znaczenia.

Praca nad sobą

Największym paradoksem wzmacniania związków tworzonych z innymi jest fakt, że szczególnie dużo możemy w tym zakresie osiągnąć, pracując nad relacją samej z sobą.

Zaczynając od siebie, krok po kroku zmieniamy podejście innych osób. To fascynujące, ale bardzo prawdziwe. Mając świadomość siebie i własnych potrzeb, nie pozwolimy sobie nigdy na złe traktowanie, umiejętnie będziemy stawiać granice. Szanując siebie, nie pozwolimy, żeby ktokolwiek odebrał nam szacunek do nas samych. Dlatego jeśli chcesz poprawić swoje relacje z innymi:

• akceptuj własne uczucia,
• przyglądaj się emocjom oraz momentom, kiedy się pojawiają,
• pytaj, czego chcesz i co jest dla ciebie ważne,
• przyjmij, że to w porządku, że masz mocne i słabe strony,
• buduj głęboką więź samej z sobą,
• zrozum, że to ty budujesz swoje szczęście. Nie jest one zależne od nikogo z zewnątrz ani niczego poza tobą. To Ty decydujesz, jak reagujesz na sytuacje, które cię spotykają.
• obserwuj nie tylko to, co mówisz, ale jak zachowuje się twoje ciało. Zrozum, że komunikacja to aspekt złożony, nieograniczający się jedynie do słów, większość komunikatów przekazujemy gestami, mimiką, naszym podejściem,
• szukaj balansu między dawaniem i braniem, między zabieganiem o innych oraz pozostawianiu miejsca, żeby oni odwdzięczyli się w stosunku do Ciebie tym samy.

Nie można kochać kogoś, nie kochając siebie. To nie jest egoizm, to naturalna kolejność. Zaczynamy od siebie.

Poświęcenie czasu na budowanie relacji

Badania jednoznacznie pokazują, że poświęcenie czasu na budowanie relacji ze sobą, a później ze światem wspiera nie tylko zdrowie psychiczne, ale ogólną jakość życia.

Jakość naszych relacji jest bowiem determinowana przez inteligencję relacji, to jak patrzymy na siebie i to, w jaki sposób możemy patrzeć też na świat. Dzięki dobrym relacjom jesteśmy sprawczy. Każda bowiem chwila, buduje relację. Wspólne doświadczenia, interakcje i doświadczenia kształtują nas i nasze poczucie sprawczości. To naprawdę potencjał, którego siły nie warto bagatelizować.

Relacje nawiązują się dopiero wtedy, kiedy mamy wspólne doświadczenia. Nie ma mowy o nich między ludźmi, którzy się nie znają i są dla siebie obojętni. Nawet trudne doświadczenia mogą budować bliskość (i często tak się dzieje), o ile jednak rozumiemy to, co następuje i umiemy pewne schematy przepracować. Jeśli z kolei negatywne doświadczenia stają się przeszkodą nie do pokonania, to ucinają one potrzebę kontaktu i jednocześnie budowania relacji. To stosunkowo proste…

Zaufanie i zaangażowanie

Budowanie dobrych relacji polega na tworzeniu wspólnych doświadczeń, opartych na zaufaniu i zaangażowaniu. Do osiągnięcia celu kluczowe jest pozytywne nastawienie, koncentrowanie się na mocnych, a nie słabych stronach oraz poczucie odpowiedzialności.

Chodzi o to, żeby w relacji był szacunek i akceptacja. Poczucie, że mimo różnic, rozwijamy się i prosperujemy razem. Drugi ważny aspekt to nauczenie się, jak dawać, ale też brać. Żeby relacja była dobra, musi być w niej wzajemność. Tymczasem mnóstwo osób ma problem z pokazywaniem, że czegoś nie potrafią i nie umieją, blokują się przed proszeniem o pomoc.

Zorientowanie na przyszłość również może pomóc, bez roztrząsania wydarzeń z przeszłości. Skupienie się na tym, co można zrobić niż na przekreślaniu ludzi za nawet drobne przewinienia. Samo nastawienie się na doskonałość jest źródłem ciągłej frustracji. Zmiana własnego nastawienia i przyjęcie, że trudno od jednej osoby uzyskać wszystko, czego potrzebujemy, może pozwolić poszukać sposobu zaspokajania własnych potrzeb poprzez interakcje z różnymi osobami.

Po co nam inteligencja relacyjna?

Czym zatem jest inteligencja relacyjna?

To umiejętność nawiązywania kontaktu i budowania relacji. Kryje się za nią zdolność do radzenia sobie z emocjami powstającymi między dwoma osobami. Bez uciekania, gdy robi się trudno, ale z potrzebą wyjaśniania i naprawiania. To sposób myślenia, który więcej mówi o nas niż o innych. Inteligencja relacyjna oceniana jest jako forma uzewnętrznienia naszej inteligencji emocjonalnej. To zdolność do budowania głębokich relacji i otaczania się właściwymi ludźmi. Jest nam ona potrzebna:

• Żeby tworzyć silniejsze więzi,
• budować zaufanie i okazywać zrozumienie,
• nawiązywać dobre relacje,
• budować trwałe związki, przyjaźnie nie do zerwania i grupy nie do zatrzymania,
• balansowanie między byciem dla innych a domaganiem się uwagi,
• zwiększyć empatię,
• rozwiązywać problemy,
• żyć długo i szczęśliwie.

Na szczęście inteligencji relacyjnej można się nauczyć. Można ją wypracować.