Nie trzeba mówić „jestem najlepszy”, “potrzymam ci piwo, a ty zawiąż mi buty”, żeby inni pomyśleli, że masz o sobie zbyt wysokie mniemanie. To by było zbyt oczywiste. Czasem wystarczy kilka charakterystycznych zdań. Bo to właśnie J jak język może zdradzać, jak postrzegasz siebie, innych ludzi i własne miejsce w grupie. Oto 10 sformułowań, które mogą świadczyć o mocno rozbudowanym ego. A to częściej prowadzi do kruchego, porcelanowego wnętrza, częściej niż nam się wydaje.
„Gdyby nie ja, nic by z tego nie wyszło”
Gdyby nie ja, nie mielibyśmy tego. To ja tu zrobiłam najwięcej. Lub w wersji mega wprost, dramatycznej, beze mnie zginiesz. W przypadku tego ostatniego nie ma wątpliwości, że go jest nadmuchane jak balonik. Jednak komunikaty nie są zawsze takie oczywiste.
Ego często nie mówi wprost „patrz i ucz się”, tylko ustawia rozmowę tak, żeby odbiorca sam doszedł do takiego wniosku.
Zerknij też tutaj: Wybujałe ego, czyli współczesna maska słabości?
„Nie lubię się chwalić, ale…”
To już klasyka nad klasykami. Na zasadzie, nie powiem o tym, że Kasia zbiła ten wazon, bo to przecież nie o to chodzi jako komunikat nastolatka. Nieważne, że właśnie to powiedziałaś. I to wskazałaś, kogo to sprawka.
Tak jest też z “nie lubię się chwalić”, powiedziane po to, żeby zaraz dokładnie to zrobić. Ktoś chce być skromny, ale oczywiście kompletnie taki nie jest. I to nie tak, że to słowo od razu mówi o czymś złym, bo nie przekreśla nikogo jako pojedynczy komunikat. Jeśli jednak jest normą, no to już można z niego wyciągnąć dużo dalej idące wnioski.
„Ludzie po prostu nie dorastają mi do poziomu”
Nie zawsze powiedziane wprost i w ten konkretny sposób, ale zawsze komunikowane. Jestem lepszy/lepsza. Na zasadzie to jest “tanie”, “banalne”, “przypadkowe” jako odpowiedź na coś innego. To jak mechanizm odrzucenia. Leci z automatu.
Chodzi o poczucie się lepiej kosztem innych osób.
„Wszyscy zawsze pytają mnie o zdanie”
Bo przecież trzeba zakomunikować, że ma się autorytet, że w grupie jest się góru. “Bez mojej wypowiedzi nie ma decyzji”.
„Ja na twoim miejscu zrobiłbym to zupełnie inaczej”.
Powiedziane bez pytania, bez prośbę o radę. Tak na zasadzie, wiem, to się wypowiem. I tu jest główny problem z radami, bo mogą byś świetne, ale od razu ustawiają innych niżej. Bo skoro musimy im radzić, to przecież się nie znają. Prawda?
„Nie rozumiem, jak można tego nie wiedzieć”
I to nie wtedy, kiedy ktoś nie umie pomnożyć 4 razy 8 i ma 35 lat. Nie wtedy, kiedy ktoś szuka Polski gdzieś w Afryce, bo wtedy rzeczywiście aż ciśnie się na usta, no jak można tego nie wiedzieć. Chodzi raczej o coś innego.
O traktowanie ludzi z góry jako tych niewiedzących za wiele, bo ma się specjalistyczną wiedzę, a ktoś inny jej nie ma.
„To nie moja wina, że jestem po prostu lepszy”
Dlatego rozwiń dywan i syp kwiatki pod stopy. To odpowiedź w tej samej temperaturze, bo w tym zdaniu “to nie moja wina, że jestem po prostu lepszy” wybrzmiewa pozorna autoironia, która jednak jest tu po coś, żeby kogoś wywyższyć. Pokazać swoją wyjątkowość. Na zasadzie stójcie, patrzcie i klaszczcie.
Myślę, że w tym miejscu warto zajrzeć do tego artykułu:
10 najczęstszych tekstów narcyza. Znasz je?
„Zawsze mam rację, tylko ludzie nie potrafią tego przyznać”
Strzeżmy się ludzi, którzy uważają się za nieomylnych.
Tam, gdzie nie ma przestrzeni na własne błędy, tam robi się duszno.
„Trzeba mieć nie tylko wejścia, ale też umiejętności”
Tu widać świetny zabieg pokazania, jaki ktoś jest uprzywilejowany i ponad innymi oraz to, jak wiele potrafi załatwić. Bo przecież nie wystarczy urodzić się w zamożnej rodzinie i mieć sporo szans na starcie. Trzeba mieć głowę na karku. Cóż nie? W podtekście, ty byś nie ogarnęła/ogarnął.
„Nie potrzebuję niczyjej pomocy”
Ostatnie zdanie jest bardzo ciekawe, bo może być wypowiedziane przez kogoś, kto nieraz rozczarował się ludźmi, ale też przez osobę, która uważa, że potrafi wszystko. I w zależności od osobistej historii obie te sytuacje należałoby ocenić jednak nieco inaczej.
Czasami za takim komunikatem stoi obronna niezależność, a nie poczucie wyższości. I dlatego nigdy nie należy rozstrzygać na podstawie jednej wypowiedzi.
Jednak co do zasady myślenie, że dam radę bez jakiekolwiek pomocy, jest błędne. Mówi wiele o wątłym, niestety zagubionym ego.
Jedno zdanie wypowiedziane po łyku kawy nie świadczy oczywiście jeszcze o wybujałym ego. Liczy się kontekst, częstotliwość i cały sposób komunikowania się z ludźmi. Ktoś może użyć któregoś z tych sformułowań żartobliwie, w stresie albo w konkretnej sytuacji. Dopiero powtarzalny wzorzec może być sygnałem problemu.
I to jest bardzo ważne, żeby umieć to rozróżnić.
