Dlaczego warto rozwiązywać konflikty od razu?

Konflikt nie znika, kiedy go nie dotykasz. On tylko zmienia kształt: z rozmowy robi się napięcie, z napięcia milczenie, a z milczenia dystans. Dlatego warto reagować od razu. Nie dla świętego spokoju, tylko dla stabilnej relacji.

Dlaczego konflikty trzeba rozwiązywać od razu

Jesteśmy jak szklanka z wodą. Potrafimy przyjąć tylko określoną ilość cukru.

Jeśli ktoś wsypie do zimnej wody cukier, po wymieszaniu cukier się rozpuści. Jeśli temperatura wody się nieco podniesie, możemy rozpuścić więcej cukru. Gdy woda będzie wrząca, możemy natomiast rozprowadzić w niej mnóstwo cukru – dużo więcej niż w zimnej wodzie. Jednak każda szklanka wody ma swoją granicę. I nie przyjmie więcej cukru niż…może. Jeśli gorący roztwór (roztwór przesycony) zacznie stygnąć, pozostanie nieporuszony, nie wytrąci się cukier. Jednak jeśli spróbujemy dodać choć kryształek dodatkowego cukru do roztworu przesyconego, to nastąpi gwałtowna reakcja. Przekroczyliśmy niewidzialną granicę. W szklance wytrąci się cukier wcześniej rozpuszczony. Zacznie się dziać coś, czego wcześniej się nie spodziewaliśmy.

Co się dzieje, gdy odkładasz rozmowę?

Bo nawet szklanka ma swoją granicę. Co dopiero człowiek. Każdy ma pewną dawkę cierpliwości. A później wybucha.

Warto zrobić wszystko, by do tego nie doszło. To dlatego konflikty należy rozwiązywać na bieżąco. I nie czekać aż problem się nawarstwi i pogłębi.

To jak ta przysłowiowa kropla, która przepełnia szalę goryczy.

Konflikty są po coś

Istnieją ludzie, którzy nie lubią się kłócić. Jest ich mnóstwo. Za cenę tak zwanego świętego spokoju będą milczeć, przymykać oko, gryźć się po języku. Będą udawać, że nic się nie dzieje.

I o ile w sytuacjach biznesowych, w pracy to się sprawdza. W przypadku relacji z ludźmi, których rzadziej widzimy – również, o tyle kompletnie nie prognozuje to dobrze w odniesieniu do bliskich relacji. Można bowiem tak tkwić latami, ale bez poczucia spełnienia. I do czasu…wybuchu.

Gdy z kimś łączy nas coś więcej, powinniśmy się spierać. To ważne. Nie ukrywać własnego zdania. Dyskutować, rozwiązywać konflikty na bieżąco. Nie pozwalać, by niejasności urastały, a podziały pogłębiały się. Nawet te pozornie niewidoczne i niewypowiedziane. Unikanie konfliktów i tego skutki może nie są widoczne od razu, ale zdecydowanie pojawiają się i to…negatywne.

Dlaczego to tak ważne?

1. Dzięki konfliktom mamy szansę się zmienić.
2. Poprawić swoją relację.
3. Możemy stawać się doskonalsi.
4. Widzimy, gdzie tkwi problem i mamy szansę się poprawić.
5. Możemy próbować się dogadać.
6. Sytuacja się oczyszcza. Zostajemy wysłuchani. Nasze problemy zauważone.
7. Czujemy się docenieni.
8. Nie musimy milczeć i udawać, że nic się nie dzieje, co jest toksyczne i szkodliwe.
9. Możemy wzmacniać naszą relację.
10. Zmniejszamy ryzyko rozstania w przyszłości.

10 zdań, którymi odrzucasz od siebie innych

Psychologia konfliktów

W psychologii mówi się o koszcie unikania. Każdy konflikt, którego nie dotkniesz, zaczyna żyć własnym życiem. Tworzy napięcie, które organizm traktuje jak zagrożenie. Dlatego unikanie rozmów podnosi poziom kortyzolu, zaburza sen i obniża poczucie bezpieczeństwa w relacji. Konflikt nie boli dlatego, że jest trudny, ale wtedy, gdy jest odkładany.

Dlaczego to takie trudne?

Konflikt boli dlatego, że dotyka miejsc, których nie chcemy widzieć. A psychologia mówi jasno: unikamy nie rozmowy, tylko emocji, które rozmowa uruchamia.

Na pierwszym miejscu jest lęk przed odrzuceniem. Najgłębszy lęk człowieka to lęk przed utratą więzi. Konflikt wygląda jak zagrożenie tej więzi, nawet jeśli to tylko rozmowa. Dlatego tak często: milczysz, odpuszczasz, „nie chcesz robić dramy”, udajesz, że nic się nie stało.

Drugi jest lęk przed konfrontacją. Wyjątkowo silny, jeśli w dzieciństwie uczono Cię: „nie odzywaj się”, „nie pyskuj”, „nie przesadzaj”, „nie rób problemów”.

Są też schematy z domu rodzinnego. Konflikt w dorosłości to często powtórka z dzieciństwa, tylko w innym kostiumie. Jeśli w Twoim domu rodzinnym konflikty były zamiatane pod dywan, albo wybuchały jak granaty, kończyły się karą, milczeniem, obrażaniem, nikt nie przepraszał, tylko „jakoś się układało” to Twój system nerwowy nie zna zdrowego wzorca trudnej rozmowy.

Dlatego dziś reagujesz za mocno albo za słabo, uciekasz albo atakujesz, milczysz albo wybuchasz, albo robisz wszystko, by „nie było problemu”.

Na szczęście mając świadomość tego, co się dzieje, możesz pracować nad sobą i zmieniać złe wzorce.

Rozwiązuj konflikty na bieżąco

Mówi się, żeby para nie kładła się spać pokłócona, żeby nie rozstawała się w gniewnie. Wielu radzi, żeby na bieżąco sobie wyjaśniać wątpliwości.

Dlaczego?

Łatwiej rozwiązać mały problem, gdy dokładnie wiadomo, o co chodzi niż duży, gdy pretensje mieszają się ze sobą. Ciągle odkładana rozmowa na później, pogłębia różnice. Kumulowana złość nie znika. Przeciwnie. Tak długo się w nas odkłada, że w końcu wybucha w najmniej oczekiwanym momencie.

I wtedy gdy dochodzi do takiego niekontrolowanego wybuchu, trudniej o komunikację. Jesteśmy dalej od zgody niż nam się wydaje.

W dojrzałym związku para nie boi się zgrzytów, konfliktów, niejasności. wie, że przeszkody ich nie pokonają, co najwyżej pozwolą na wzmocnienie relacji.

Dlatego kłóćmy się (trzeba umieć się kulturalnie kłócić 😉 na zdrowie. I by budować wieloletnie prawdziwie satysfakcjonujące relacje.

Nie czekaj, aż urośnie. Rozmawiaj, zanim zaboli. Udostępnij ten tekst, może komuś oszczędzi milczenia, które niszczy najbardziej.