Dlaczego mężczyznom po 40 odbija? Psychologia, kryzys i bolesne decyzje

Mężczyzna po 40 potrafi zaskoczyć. Czasem kupuje motor, czasem zmienia pracę, a czasem… pakuje walizkę i odchodzi. Dlaczego tak się dzieje? Psychologowie mówią o kryzysie wieku średniego, kobiety: o „odbiciu”. Prawda leży gdzieś pośrodku. Ten artykuł wyjaśnia, co naprawdę dzieje się w głowie mężczyzny po czterdziestce i dlaczego jego decyzje potrafią wywrócić życie do góry nogami.

Czy to szajba czy coś innego?

Mówią szajba, sodówa, poczucie bycia jakimś piep…bohaterem. Nagle taki rzuca całe dotychczasowe życie i czuje zew krwi, powiew świeżego wiatru w przerzedzonych włosach, siada na nowy motor i wciąga zbyt duży brzuch. Czasami umawia się na zabieg, jeden czy drugi, by usunąć oznaki mijającego czasu. Zapisuje się na siłownię i dostaje totalnego świra na tle kaloryferów. Stawia sobie za cel, by w końcu jeden nosić ciągle przy sobie, na brzuchu. Maluje swoje ciało na stałe, wybierając odjechane tatuaże. Rzuca korpościemę i zakłada firmę, rozbija się samolotami po świecie. Wszystko w zależności od możliwości – skala zmian może być rozmaita. Jednak za każdym razem rodzi się to samo pytanie – dlaczego mężczyznom po 40 odbija? I czy rzeczywiście odbija każdemu? A może nie odbija nikomu?

Dlaczego mężczyznom po 40 odbija? Psychologia kryzysu i nagłe zmiany

„20 lat razem, a ten mówi tak po prostu, że odchodzi. Ma dość. Nigdy nie pasowaliśmy do siebie. Zatem żegnaj. Robię zdumioną minę, bo się nie spodziewałam. Jak nie pasowaliśmy? Przecież byliśmy szczęśliwi. Myślę, że żartuję, potem, gdy on ciągle świdruje mnie pewnym wzrokiem, że może chory jest. Gdy dochodzi do mnie, że to na serio, to świat zawala mi się pod nogami. Zaczynam płakać ze złości i bezsilności”.

To jedna z nielicznych historii. Takich, jakich jest wiele. Każda taka sama i każda inna na swój sposób.

Co właściwie dzieje się z mężczyzną po 40?

On w okolicy 40 urodzin nagle zaczyna rozumieć, że dotychczasowe życie mu nie pasuje, że czas na zmiany. Pakuje walizkę, opuszcza dom, w którym wydawał się szczęśliwy przez lata ubiegłe i…odchodzi. Czasami nie wiadomo gdzie, a innym razem jasne jest, że wprost w rozłożone z radością nogi innej. Młodszej, szalonej, twierdzącej to, co on, że życie jest piękne, a my jesteśmy bogami świata. I czas gra na naszą korzyść.

„Odchodzę”. Gdy mężczyzna po 40 nagle zmienia całe życie

Odchodzi i idzie do innego świata. Do takiego, w którym nie trzeba patrzeć na prawie dorosłe dzieci (to niemożliwe, że tak szybko urosły). Nie ma żony, która nie jest już taka młoda, jak dawniej, nie trzeba patrzeć na starzejących się rodziców, którzy decyzję o rozstaniu przyjęli z ogromnym zdumieniem.

Nie trzeba mierzyć się z przeszłością. Można udawać, że jest się młodszym, że można zacząć wszystko od nowa. Przemijanie mnie nie dotyczy, mam przecież młodą, piękną kobietę, ciało, nad którym pracuję, nowe auto, motor, nowe możliwości. Nie zestarzeję się, nie ma mowy. Będę młody, szalony i pełen życia.

I tak jeden czy drugi mężczyzna trwa nawet przez lata. Czasami zmiana jest trwała i…on odnajduje się w nowej rzeczywistości, zaklinając świat i własną dojrzałość. Innym razem (może i częściej), wraca po jakimś czasie z podkulonym ogonem do domu. Z jednej strony wyszumiony, być może z długami, ale z szalonymi wspomnieniami i z obietnicą poprawy, z drugiej błagający o przebaczenie. Czasami to przebaczenie dostaje, innym razem nie. Wszystko zależy od kobiety rzecz jasna. I od tego, ile ona w międzyczasie zrozumiała.

Dlaczego mężczyźni po 40 uciekają? Najczęstsze przyczyny

Kiedy mężczyzna przekracza czterdziestkę, zaczyna boleśnie widzieć to, czego wcześniej nie chciał zauważać: czas, który mija, niespełnione ambicje, rutynę, która wdarła się do życia. Ucieczka: czy to w motor, romans, siłownię, czy w samotność: bywa dla niego próbą odzyskania kontroli. Najczęstsze powody wyglądają tak:

• kryzys przemijania, nagłe uświadomienie sobie, że „to już połowa życia”
• lęk przed starością: strach przed utratą atrakcyjności, sprawczości, siły,
• poczucie niespełnienia: zawodowego, emocjonalnego, rodzinnego
• potrzeba adrenaliny: chęć poczucia, że „jeszcze mogę”, „jeszcze żyję”
• nuda i rutyna: codzienność, która przestaje dawać satysfakcję
• chęć odzyskania kontroli nad życiem: decyzje podejmowane impulsywnie, by poczuć moc sprawczą
• romans jako „dowód”, że jeszcze mogą: często nie chodzi o miłość, tylko o potwierdzenie własnej wartości

To nie jest usprawiedliwienie, to znane psychologii mechanizmy, które warto rozumieć, żeby nie brać pewnych zachowań do siebie. Oczywiście tych, które nie wpływają na partnerkę w destrukcyjny sposób.

Kryzys wieku średniego u mężczyzn – co mówią psychologowie?

Psychologowie podkreślają, że kryzys wieku średniego nie jest mitem. To realny etap, w którym mężczyzna konfrontuje się z własnymi ograniczeniami.

W grę wchodzą zmiany hormonalne, które mogą wpływać na nastrój, energię i impulsywność. Dochodzi do tego presja społeczna, by być „wiecznie silnym”, „zaradnym”, „niezniszczalnym”. Wielu mężczyzn zaczyna też porównywać się z rówieśnikami: kto osiągnął więcej, kto ma lepszą pracę, młodszą partnerkę, większy dom. To mieszanka, która potrafi wybuchnąć.

Z drugiej strony istnieją też badania o tym, że kryzys wieku średniego nie istnieje. Jednak czy można im zawierzyć?

Czy każdy mężczyzna po 40 przechodzi kryzys?

Co ciekawe nie każdy mężczyzna przechodzi kryzys, ale wielu tak.

U jednych kryzys przebiega cicho: refleksja, zmiana priorytetów, spokojne porządkowanie życia. U innych przybiera formę emocjonalnego tornada, które niszczy wszystko po drodze. Różnica polega na dojrzałości emocjonalnej, wcześniejszych doświadczeniach i tym, jak radzą sobie z lękiem.

Co może zrobić kobieta?

Żadna kobieta nie ma wpływu na męski kryzys, ale ma wpływ na siebie. To ważne, aby w momencie, gdy mężczyzna ma “dość dziwne” pomysły w okresie przejściowym:

• zadbać o własne granice: nie pozwalać, by jego chaos stał się Twoim
• nie brać wszystkiego do siebie: jego kryzys nie jest oceną Twojej wartości
• nie błagać, nie przekonywać, nie ratować na siłę: to tylko pogłębia jego ucieczkę
• zadbać o siebie emocjonalnie i finansowo: stabilność daje siłę
• rozważyć terapię indywidualną lub par: jeśli oboje tego chcą i są gotowi

Najważniejsze: nie próbować być „lekiem” na jego kryzys, to nie kobieca rola. Ważne, żeby być obok, być wsparciem, ale też rozumieć, kiedy granica zostaje przekroczona i nie pozwolić na to, żeby z tego powodu cierpieć.

Kiedy mężczyzna odchodzi a potem wraca… i co wtedy?

Wielu mężczyzn wraca po skoku w bok, czasem po miesiącu, czasem po roku. Zmęczeni, rozczarowani własnymi decyzjami, z poczuciem porażki. Wracają „z podkulonym ogonem”, bo nagle widzą, że to, od czego uciekali, było jedynym stabilnym miejscem w ich życiu.

Co wtedy? W tym momencie wiele kobiet postępuje nie tak, jak trzeba…Ważne, aby:

• Nie podejmować decyzji w emocjach.
• Zadać sobie pytanie, czy on wraca z miłości, czy z wygody.
• Sprawdzić, czy bierze odpowiedzialność za to, co zrobił.
• Zastanowić się, czego naprawdę się chce, a nie czego on oczekuje.

Powrót nie jest happy endem sam w sobie. To dopiero początek rozmowy o granicach, zaufaniu i tym, czy naprawdę da się odbudować to, co zostało zniszczone. Nie jest to oczywiście proste, ale bywa możliwe i niekiedy pozwala zbudować dojrzalszy związek.

Dlaczego mężczyznom po 40 odbija?

Wróćmy jednak do samego początku. Odpowiedzmy sobie na kluczowe pytania.

Dlaczego mężczyźni po 40 sądzą, że są młodsi niż w rzeczywistości? Tak mocno się zmieniają, odcinają od przeszłości, przestają dbać o to, co dotychczas miało dla nich wartość? Często stają się śmieszni, bo karykaturalnie próbują udowodnić coś światu? Mówią, że na nich czas nie wpływa, że oni starzeją się wolniej…

Podobno dzieje się tak z uwagi na kryzys przemijania. W pewnym wieku po prostu dochodzimy do wniosku, że minęło naprawdę sporo czasu. I pojawia się przerażenie. A co jeśli nie zdążę ze wszystkim? Co jeśli to, co mam nie jest warte właściwie nic? Przecież życie ma do zaoferowania znacznie więcej, a ja stałem się nudny, przewidywalny. Chcę jeszcze sobie poszaleć, jeszcze sporo zmienić, jeszcze sporo osiągnąć.

Pojawia się silna motywacja, determinacja, desperacja wręcz. Tak mocno boli codzienna rutyna, że potrzebna jest adrenalina, zmiana. Jeden mężczyzna decyduje się wtedy zmienić pracę, dokształcić w danej dziedzinie, wyprowadzić, zainwestować w ważny projekt, a inny…porzuca całe dotychczasowe życie i idzie w siną dal…

Którą drogę wybierze dany mężczyzna? A to już zależy od tego, jak bardzo wyrozumiałą ma żonę (czy wie, że po szaleństwach zostanie przyjęty z powrotem), po drugie jak mocno źle mu i jak mocno się nudzi, a także…jak mocno mu odbiło.

Fakt faktem życiowy zakręt, który pojawia się w okolicy 40 urodzin może być motywacją do wzrostu, ale też mocnego upadku. I to, w jakim kierunku życie się potoczy zależy od naprawdę wielu czynników.

Podsumowanie

Kryzys po 40 nie jest fanaberią. To moment, w którym mężczyzna konfrontuje się z przemijaniem, niespełnieniem i lękiem. Jedni przechodzą go spokojnie, inni niszczą wszystko wokół. Kobieta nie ma wpływu na jego decyzje, ale ma wpływ na siebie: na swoje granice, poczucie wartości i przyszłość. I to jest najważniejsze.

Chcesz więcej takich tekstów?

Zapisz się do Listów od Doroty — co tydzień słowa, które leczą i kłują jednocześnie.

👉 https://kobietytomy.substack.com

Jeśli ten tekst z Tobą rezonuje, podziel się nim z kimś, kto też tego potrzebuje. A jeśli chcesz więcej takich treści — zostań ze mną na dłużej i zapisz się do newsletteru!