Remont po 40: dlaczego kobiety wolą zrobić go same?

Przez

30 lipca, 2026

Prosta łazienka. Koszt samej robocizny to dziś często 30 tysięcy złotych i fachowcy potrafią mówić, że to „promocja”.

Prace trwają zaledwie kilka dni, ale cena nie jest czymś, co większość Polaków płaci bez zastanowienia. To kwota sięgająca nawet półrocznej pensji. Ludzie pytają, czy to ma sens, czy to się opłaca?

Dlatego remont po 40 nie jest już prosty. I właśnie z tego powodu coraz więcej kobiet decyduje się zrobić łazienkę samodzielnie. Z mężem, partnerem a coraz częściej po prostu same.

Z fakturką? Wtedy cena natychmiast się zmienia

Wszyscy chcą zarabiać i godnie żyć, to oczywiste. Jednak coraz więcej Polaków reaguje sprzeciwem na stawki tak zwanych fachowców, bo często wydają się one nieadekwatne do realnych zarobków i faktycznego wkładu pracy. Tak to się dziś coraz częściej ocenia.

Ekipy remontowe mają swoje argumenty: wysokie koszty prowadzenia działalności, amortyzacja sprzętu, formalności. To prawda.

Problem jednak zaczyna się w momencie wyceny. Pada konkretna kwota, ale gdy prosi się o fakturę, cena automatycznie rośnie o VAT. Nietrudno to zrozumieć, ta pierwsza propozycja była po prostu „na czarno”. Wielu fachowców z góry zakłada, że nie będą dzielić się z fiskusem….Rynek jest tak zepsuty, że chyba bardziej się nie da.

Każdy, kto choć raz szukał ekipy do większej roboty, wie, jak wygląda to w praktyce. Skala nadużyć, nie tylko podatkowych, jest ogromna.

Ekipa, która “rozgrzebie” łazienkę i już się nie pojawi. Taka, do której nie można się odezwać, bo się obrazi. Fachowiec palący, kopcący, pijący…przeklinający, niszczący materiał. To nie są rzadkie scenariusze.

To się „zatenteguje”.

„Pani, tego nie będzie widać” — to jedno z najpopularniejszych haseł. Drugie to słynne „to się zatenteguje”. A potem jeszcze zapewnienia, że jak przyjdzie szafeczka, ręczniczek i świeczuszka, to wszystko będzie wyglądało pięknie.

Płacisz fachowcowi dobrze, liczysz na solidną robotę, a wychodzi jak wychodzi. I to irytuje jak mało co. Totalny brak odpowiedzialności, pełna ruletka. Nigdy nie wiadomo, na kogo się trafi.

Niby rozwiązaniem jest szukanie kogoś z polecenia.

Ale jaka masz gwarancja, że po serii pięknych realizacji u innych, u Ciebie ktoś czegoś nie „spie…”? Nie masz żadnej. Tak samo, jak masz niemal pewność, że kolejna ekipa podsumuje pracę poprzedniej tym samym klasykiem: „kto pani tu to tak spier…”.

Wolimy „spier… sobie sami”

Dlatego coraz częściej bierzemy sprawy w swoje ręce. Niektóre statystyki mówią, że nawet 50% remontów wykonujemy samodzielnie — w czasach, które miały być epoką luksusu i powszechnego dobrobytu. A są erą bylejakości, ale to już temat na inny dzień.

Czy tak było zawsze? Może coś się zmieniło?

Nie znam dawnych danych, ale mam wrażenie, że w latach, gdy w Polsce wszystkiego brakowało, remonty na własną rękę były normą. I dziś znów się nią stają.

Ludzie mają dość płacenia dużych pieniędzy, a potem akceptowania średniego efektu albo poprawiania po ekipie. Mamy dość zniszczonych materiałów, płytek ściennych przyklejonych na podłogę i odwrotnie, źle rozplanowanych wzorów, krzywizn i fuszerki.

A najbardziej chyba mamy dość ekip, które niszczą inne rzeczy w domu, nie przyznają się, zwalają winę jedni na drugich. Mamy dość niesłowności i nieodpowiedzialności.

Dlatego coraz częściej wychodzimy z prostego założenia:

zrobię sama,
jak nie wyjdzie, mam jeszcze pieniądze na poprawki,
po fachowcach nie mam ani materiału, ani kasy,
a i tak muszę pilnować ich roboty, więc lepiej zakasać rękawy i zrobić to samodzielnie.

Potem odkrywamy coś jeszcze

Gdy już mamy na sobie rozciągnięte dresy i poplamioną koszulkę, odkrywamy coś jeszcze.

Nie trzeba mieć “fachu w ręku”, żeby odczuwać dumę z efektu. Wystarczy cierpliwość, dokładność i brak tej słynnej filozofii: „Pani, po co tak równo, przecież szafka zasłoni”.

Poza tym, jak człowiek sam sobie krzywko przytnie płytkę, to poprawi. Jak po przyklejeniu, płytka “wejdzie w ścianę” i zrobi się schodek, to można ją wybić i też poprawić. Wszystko się da.

Gdy się robi samodzielnie, błędy widać od razu i albo się je akceptuje, albo poprawia. Nie ściemnia się, że inaczej się nie da. Jest praca i jest efekt, bez tych wszystkich dodatkowych atrakcji.

Remont po 40 to nie magia

To nie jest wiedza tajemna przekazywana z mistrza na ucznia w piwnicy pełnej poziomic. To są rzeczy, które da się ogarnąć:

poziomica pokazuje, czy jest prosto,
krzyżyki pokazują, czy płytki nie uciekają,
a YouTube pokazuje wszystko inne.

I wtedy widzimy jak na dloni, że to, co dla wielu fachowców jest „robotą na trzy dni”, dla nas jest wyzwaniem. Projektem, który robimy z sercem, dokładnością i bez pośpiechu. Robimy dla siebie. To wszystko zmienia.

Poza tym nikt nas nie goni do kolejnej roboty „na szybko” i możemy działać. Może nie od razu jest idealnie, ale to, czego się nauczymy, jest nasze. I to możemy wykorzystać w kolejnych remontach. Z kasą w portfelu, która wystarczy na wyjazd minimum dwukrotnie na niezapomniane rodzinne wakacje.

Spokój przy remoncie

Paradoksalnie remontując samodzielnie, mamy większy spokój. To dziwne, bo przecież ekipa powinna nam go dawać, a jednak nie daje, coraz częściej jednak gwarantuje jedynie frustracje i nerwy.

Gdy robimy same, to nie musimy się zastanawiać, czy:

ktoś przyjdzie,
nie zniszczy nam połowy mieszkania,
nie zniknie po zaliczce,
nie trzeba będzie poprawiać po poprawkach.

Gdy coś robimy same, to przynajmniej mamy kontrolę. A kontrola, po czterdziestce, jest walutą cenniejszą niż złoto. Pozwala na święty spokój.

Czysta życiowa logika pokazuje zatem, że ta droga nie jest łatwa, ale coraz częściej okazuje się bardzo opłacalna. Dzisiaj mamy lepsze materiały, prostsze metody, które ułatwiają remont, i dostęp do wiedzy, jakiego nie miały wcześniejsze pokolenia. To wszystko sprawia, że samodzielne działanie ma sens. I dlatego tak wiele osób wybiera właśnie tę drogę.

Często wkracza się na nią po licznych rozczarowaniach z powodu “fachowej pracy”. W wydaniu kobiecym często wycenianej wyżej, bo przecież kobieta się nie zna, to za podłączenie lampy można skasować 300 złotych, a za przyklejenie jednej płytki i wycięcie dwóch otworów 2000 złotych.