W zdrowym związku partnerzy wspierają się, motywują do działania, cieszą się swoim rozwojem. Sukces drugiej osoby nie zagraża: przeciwnie, inspiruje. Ale co zrobić, gdy Twój rozwój zaczyna być odbierany jako zagrożenie? Gdy słyszysz: „Nie wychodź”, „Odpuść sobie”, „Nie przesadzaj z ambicjami, to mnie kastruje”?

Czy naprawdę masz zrezygnować z marzeń? A może… z mężczyzny?

Kontrolujący partner: kiedy „zostań w domu” nie jest troską, tylko ograniczaniem

Są mężczyźni, którzy nie lubią, jak kobieta wychodzi z domu. Panie postępują czasami tak samo, ale nie o nich tym razem mowa. Tylko o panach. Tych, co wybierają piwko i kanapę i mówią do swojej kobiety to samo – chodź i usiądź.

Czasami jest jednak dużo gorzej. On, kontrolujący partner zasiada lub kładzie się na kapanie, a jej niczym berło wręcza mopa, bo przecież jest tyle do zrobienia, gdzie się w ogóle wybierasz? Nie ma mowy o wspólnym siedzeniu. Ja odpocznę, a Ty wiesz, co masz robić. 

Lub jeszcze inny scenariusz. On wychodzi, bo przecież musi odpocząć po pracy. Ma pasje, chce się odstresować, a ona tak, jak zawsze – ma zostać w domu, bo przecież dzieci trzeba pilnować. To jej dzieci są. Jego rola skończyła się w łóżku.

Jego rozrywka, pasje, koledzy są ważniejsi. Ona ma odpuścić, poświęcić się dla rodziny. To ona jest kobietą. A on co najwyżej może zainscenizować zazdrość w związku.

Gdy jakimś cudem, jej się uda wyjść, on ją odwozi. Zostaje na babskim spotkaniu i słucha, co ona mówi, nadzoruje, jak się zachowuje. Jest zawsze obok, a w domu..wymierza kary, na przykład milczeniem lub awanturą, bo ona powiedziała nie to, co powinna. To przemoc przemoc, którą rzadko się nazywa wprost.

Teraz jest dobry czas, aby przeczytać: Trzy a nawet cztery godziny. Tyle czasu poświęcają kobiety każdego dnia. Nic dziwnego, że brakuje im wolnych chwil

Nie wychylaj się, czyli jak działa zazdrość w toksycznym związku

Wygrałaś konkurs? Dostałaś nową pracę? Wszyscy Ci gratulują, ale nie on. On mówi “super”, ale z taką miną i takim tonem, że wiesz wszystko.

To zazdrość. Pogarda. Bo się wychyliłaś, spróbowałaś, chciało Ci się, a miało Ci nie wyjść. Jak mogłaś, tak go przyćmić swoim blaskiem…

Tobie wyszło. A nie powinno. Bo jemu nie wychodzi lub wychodzi…za mało. To mężczyzna blokujący rozwój. Nie taki rzadki okaz, jak mogłoby się wydawać.

„Nic nie umiesz”, czyli jak wygląda pełne uzależnienie emocjonalne

Gdy w końcu po miesiącach, latach kobieta rezygnuje z tego, co lubi, postanawia dla świętego spokoju odpuścić siebie, słyszy, że jest nudna. Zaniedbała się, nie umie nic, może polegać tylko na nim. Taka słaba jest…

“Straciłam siebie w pewnym momencie, nie wiedziałam nawet już, co lubię robić i nie miałam na nic ochoty. On nadal nie odpuszczał. BYło jeszcze gorzej”. Katarzyna

Toksyk, bo tak nie postępuje zdrowa osoba, ma w końcu to, czego chciał. Pełne uzależnienie od siebie. Można w końcu po kobiecie jeździć do woli. Ona jest słaba i zdana tylko na niego. Poddała się.

Zrezygnowała ze wszystkiego – pasji, rozwoju, znajomych.

Dokładnie tak jak on sobie to zaplanował.

To klasyczny mechanizm toksycznego partnera: najpierw ograniczyć, potem złamać, na końcu przejąć pełną kontrolę.

Kiedy kobieta się poddaje, on ma to, czego chciał: kobietę słabą, zależną, uległą.

Czy to już koniec? A może dopiero początek Twojej zmiany?

Najważniejsze pytanie brzmi: Czy chcesz tak żyć? Czy zgadzasz się na to, żeby ktoś ograniczał Twoje ambicje, rozwój, wolność?

Toksyczny partner nie zmieni się dlatego, że prosisz. Zmiana zaczyna się wtedy, gdy Ty przestajesz się zgadzać na jego zasady.

Co możesz zrobić dalej?

• Przeczytać więcej o toksycznym związku.
• Sprawdzić, czy Twój partner stosuje emocjonalną manipulację.
• Zastanowić się, jak możesz odzyskać siebie.