Pan wszystkowiedzący… Znasz ten typ?

Zna się na wszystkim najlepiej. Wie doskonale, jak powinnaś żyć, jakie decyzje podejmować. Lepiej od Ciebie orientuje się w w każdej dziedzinie. Nawet w tej, w której uważasz się za eksperta. Rzecz jasna w innych też… Wystarczyłby dzień i zrobiłby porządek w firmie, w której pracujesz. Przecież to banał! I w sporcie też jest ekspertem. Zagnie każdego. Przynajmniej tak mu się wydaje. Zna odpowiedzi na wszystkie pytania, a tylko te niedorajdy życiowe, jakie go otaczają, nie są w stanie mu do pięt dorosnąć. Poznajcie go. Oto on – pan wszyskowiedzący. Każdy znajdzie chociaż jedną taką osobę obok siebie. Jak sobie z nią radzić?

Po czym poznać pana wszystkowiedzący?

Pan wszystkowiedzący karmi się racją. To ona go określa, sprawia, że czuje się ważny. Dlatego musi ją mieć, by grunt nie osunął się mu spod nóg.

Możesz mieć rację lub być szczęśliwy. Jedno i drugie jest niemożliwe

Warto wiedzieć, że jest to szalenie trudna i wewnętrznie nieszczęśliwa osoba, która próbuje sprostać wyzwaniom świata współczesnego, tak sobie układając rzeczywistość, by żyć w przeświadczeniu o swojej wyjątkowości i ponadprzeciętności. Chodzi o to, by obronić własne nadwątlone ego i dodać mu siły. Wytykanie innym błędów to forma pasożytowania na nich, wypijanie z nich soków, by poczuć się lepiej. Dlatego też pan wszystkowiedzący to osoba toksyczna, po kontakcie z nią zazwyczaj czujemy się fatalnie i długo dochodzimy do siebie.

Nic dziwnego. pan wszechwiedzący:

• twierdzi, że zna się na wszystkim najlepiej,
• wie wszystko o wszystkich,
• jest najlepszy,
• próbuje Cię zdominować,
• udowodnić Twoją niekompetencję,
• traktuje Cię z góry,
• walczy zawsze do końca, nie odbiera sygnałów mówiących o tym, że warto wycofać się z dyskusji,
• pokazuje, że zna się lepiej, a Ty powinnaś się od niego uczyć,
• nigdy nie przyznaje się do błędu – Toksyk nigdy nie przyzna się, że jest toksykiem. On jest bez winy. Zawsze
• zawsze to Twoja wina,
• bardzo źle znosi krytykę,
• często obraża się – Obrażanie się – czyli o biernej formie agresji
• inni nie mają zielonego pojęcia na tematy, które teoretycznie ich najbardziej dotyczą, pan wszystkowiedzący w towarzystwie nauczyciela będzie udawał znawcę oświaty, obok policjanta – eksperta od ruchu drogowego, przy lekarzu – osobę znającą się lepiej na medycynie, a w rozmowie z lektorem angielskiego będzie próbował zagiąć jego kompetencje językowe,
• uwielbia mieć ostatnie słowo.

Jak sobie radzić z osobą wszystkowiedzącą?

• nie wchodzić z nią w dyskusję, lepiej nie próbować oświecać wszystkowiedzących to jakby wchodzić w rolę osoby chcącej oświecić Boga, u źródeł skazane na porażkę,
• jeśli dyskusja jest nieunikniona, powiedzieć, że masz inne zdanie na dany temat i uciąć temat,
• doskonałym sposobem na osobę wszystkowiedzącej jest humor, to on pokazuje, jak bardzo jest ona śmieszna,
• nie dawać się sprowokować,
• nie reagować na szantaże emocjonalne (a formą szantażu jest foch),
• robić po swojemu i nie przejmować się.

Z taką osobą najlepiej sprawdza się metoda szarego kamienia. 

Skąd się biorą osoby wszechwiedzące?

Okazuje się, że osoby wszechwiedzące – kobiety i mężczyźni – nie biorą się znikąd.

Można to łatwo wytłumaczyć pod względem psychologicznym. W ich przypadku do głosu dochodzi efekt Dunninga–Krugera – pojawia się u osób o niskiej wiedzy i umiejętnościach w danej dziedzinie, polega na przecenianiu swoich umiejętności. Objawia się nadmierną pewnością siebie i niedostrzeganiem swoich ograniczeń.

Drugi aspekt, który ma tu znaczenie to potrzeba kontroli, która daje poczucie bezpieczeństwa i zmniejsza lęk przed nieznanym. Dzięki niej mamy pozory kontroli nad światem, co nas uspokaja, a niewiedza co do zasady może powodować duży dyskomfort, dlatego pojawia się mechanizm obronny, w formie zbroi, który mówi – wiem wszystko, nic mnie nie jest w stanie zaskoczyć.

Niekiedy zgrywanie eksperta od wszystkiego to efekt pewnego sposobu wychowania, w którym nie liczy się doskonalenie, tylko pełne podporządkowanie i brak popełniania błędów.