Wdzięczność każdego dnia. Zauważasz to, co masz?

Można umrzeć za młodu. Gdy ma się trochę szczęścia, to nieco później, w dojrzałym wieku. I od tej pory żyć, ale tak naprawdę w teorii, bo w praktyce …tylko jakoś funkcjonować. To egzystencja bez nadziei na jakąkolwiek zmianę. Wegetacja. Marazm. Autopilot. Powodów śmierci jest sporo. Jednym z najostrzejszych jest brak wdzięczności. Poczucie, że to, co się ma, nam się po prostu należy… jak psu buda. I nawet jeśli to prawda, to krzywdzące przyzwyczajenie. Dla kogo? Dla nas samych! Bo wdzięczność to składowa szczęścia.

Bo brak wdzięczności prowadzi do zaklętego kołowrotka uzależnienia od posiadania. Nie wystarczy już mieć. Trzeba posiadać więcej. I jeszcze więcej. I ciągle na nowo sporo. Bo to, co mamy, to za mało. Nawet gdy jest więcej, to ciągle nie wystarczająco. Bo inni mają lepiej. Ja też chcę.

Za co można być wdzięczną?

Każdego dnia, nawet jeśli jesteś w ciemnej d...(lub tak Ci się wydaje), masz powody do wdzięczności.

Nie wierzysz? Czytaj dalej. Poniżej znajdziesz kilka punktów. Nie są one zbyt wyszukane. Z prostej przyczyny – naszą codzienność tworzą rzeczy proste.

Poniższa lista to oczywistości. Banały. Coś tak prostego, że aż proszę, po co o tym pisać? Okazuje się jednak, że trzeba, bo bywamy strasznie głupie i właśnie takich podstaw nie zauważamy.

Zaślepia nas chciwość, chęć ciągłego wzbogacania, zyskiwania tego, czego aktualnie nie mamy. I teoretycznie nic w tym dziwnego, że każdy dąży do lepszego. Problemem jest sytuacja, która pożera nas do szpiku kości. Nasze marzenia jak bielmo przyćmiewają nam oczy. Sprawiają, że nie widzimy tego, co już się udało nam osiągnąć. Wierzymy, że rzeczy nas określają, że podbudowują nasze ego, czynią nas lepszymi. I to jest szczególnie zgubna postawa.

Za co możesz być wdzięczna?

• że żyjesz,
• jest nowy dzień i nowa szansa,
• możesz naprawdę wiele, tylko musisz w to uwierzyć,
• póki wstaje kolejny dzień, póty jest nadzieja,
• masz ciało, które pozwala Ci cieszyć się życiem,
• Twoja twarz to emocje i doświadczenia, radość i wyzwania,
• możesz się rozwijać i stawać się coraz lepszą wersją siebie,
• masz obok siebie ludzi, dla których jesteś ważna. Nie zawsze to jednak te osoby, o których teraz pomyślałaś,
• jeśli tylko masz odwagę, możesz postawić swoje życie na głowie i zmienić prawie wszystko.

Wiek to nie balast. To zasługa. Nie każdy ma bowiem szansę dożyć 30, 40, 50, 60 lat. I znowu banał, prawda? Wdzięczność jednak taka jest. Banalna w swojej istocie. Tfu…prostocie. Mamy bowiem mnóstwo powodów, by czuć się szczęściarami. Tylko czy chcemy je dostrzec?

Wdzięczność każdego dnia. Zauważasz to, co masz?

Wdzięczność nie jest modą, ani nie jest też ćwiczeniem z psychologii pozytywnej. To codzienna decyzja, żeby nie narzekać, kiedy można zauważyć.

Wdzięczność zaczyna się wtedy, kiedy przestajesz porównywać. Kiedy przestajesz liczyć, ile masz mniej niż inni. Kiedy zaczynasz widzieć, że to, co masz, jest wystarczające, nawet jeśli nie idealne.

Wdzięczność nie jest słodka

Nie chodzi o uśmiechy i afirmacje. Chodzi o świadomość, że życie nie jest winne nam niczego. Że każdy dzień to nie oczywistość, tylko szansa.

Wdzięczność to nie „dziękuję za wszystko”, tylko „widzę, że mam wystarczająco”.

Jak praktykować wdzięczność, żeby miała sens

Nie pisz listy, ani nie rób tabelki. Zatrzymaj się. Popatrz na swoje życie jak na film, który trwa. Zauważ drobiazgi: kubek kawy, ciszę rano, wiadomość od kogoś, kto pamięta. Wdzięczność to nie ćwiczenie, to sposób patrzenia.

Wdzięczność nie jest dla naiwnych

To wybór dorosłych kobiet. Tych, które wiedzą, że życie nie zawsze jest sprawiedliwe, ale mimo to jest ich. Wdzięczność nie zmienia świata, robi coś znacznie ważniejszego: zmienia perspektywę.

A Ty za co jesteś wdzięczna?