To ważne, żeby być w życiu sobą. Nikim innym. Nie udawać, nie próbować się na siłę dostosować i przypodobać. Wiedzieć, czego się chce i jeszcze istotniejsze – czego absolutnie się nie akceptuje. Robić to, co dobre i nigdy nie zmuszać się. Nie działać wbrew sobie.
Początkowo zmuszanie może wydawać się dobrą opcją, ale bardzo szybko okazuje się, że takie nie jest. Istnieje lepsza droga. Dużo skuteczniejsza. Jaka?
![]()
Po czym poznasz, że żyjesz wbrew sobie?
Czasami doskonale wiemy, że coś jest nie tak. Czujemy opór, zmęczenie i niechęć niczym życiową czkawkę, ale nie potrafimy nazwać ich przyczyny. Przyzwyczajamy się do codziennego niezadowolenia, uznając, że tak po prostu wygląda dorosłe życie. Wieczorem zasypiamy, choć to dopiero zmrok, a nie pora na nocny odpoczynek. Mózg jednak walczy i w ten sposób się resetuje.
Warto jednak zrobić coś innego niż udawać, że nic się nie dzieje.. Moja propozycja: zatrzymać się i przyjrzeć się swoim zachowaniem. Ja to robię pod mikroskopem, jak operator. Ty zrób, jak chcesz.
Ważne, żeby rozpoznać, kiedy jest problem:
- regularnie zgadzasz się na coś, czego nie chcesz, ponieważ boisz się odmówić;
- czujesz się odpowiedzialna za zadowolenie wszystkich dookoła;
- od razu widzisz czyjąś skwaszoną minę i zastanawiasz się, jak to zmienić;
- wstawiasz wodę, zanim ktoś nawet poprosi o kawę;
- ignorujesz własne zmęczenie, bo uważasz, że zawsze powinnaś dawać radę;
- i dajesz bardziej niż mogłoby się wydawać, że jest to możliwe,
- tkwisz w sytuacjach, które Ci nie służą, tylko dlatego, że boisz się zmian;
- podejmujesz ważne decyzje przede wszystkim po to, by spełnić cudze oczekiwania;
- myślisz, co ludzie powiedzą;
- czujesz ulgę, gdy nie wypala coś, na co wcześniej zgodziłaś się wbrew sobie.
Przekonać samą siebie, że nie warto działać wbrew sobie
No dobra. Wiesz, że sabotujesz sama siebie. Co dalej?
Mogę napisać. Nigdy nie działaj wbrew sobie. Nawet jeśli sądzisz, że tak trzeba. Nie rób tego.
Zamiast zmuszać się do czegoś, co jest nieefektywne i wyjątkowo nieprzyjemne, wybierz inną drogę. Spróbuj się…przekonać.
Jeśli coś Ci ma pomóc, to na pewno znajdziesz mnóstwo argumentów, które przemówią Tobie do…rozumu i wyobraźni.
Klucz do sukcesu to zmiana nastawienia z “muszę” na “chcę”. Chcę działać na swoją korzyść. Chcę wybierać siebie, po to, aby móc działać też na rzecz innych.
Za każdym razem, gdy zmuszasz się do wykonywania danej czynności, działasz wbrew sobie. Część ciebie wykonuje daną czynność, a druga robi wszystko, by tego… nie robić. Dochodzi do bolesnego konfliktu wewnętrznego, a w konsekwencji do lęku, agresji, a nawet DEPRESJI.
Tak. Mroczna choroba bywa właśnie konsekwencją życia nie dla siebie i według zasad, które ciągną w dół. Depresja kobiet – konsekwencja przeciążenia i niezrozumienia?
Jak zmienić “muszę” na “chcę”?
Wszystko bowiem zależy od naszego podejścia.
Jeśli czegoś naprawdę chcemy, jesteśmy w stanie entuzjazmem góry przenosić. Wiemy, że sobie poradzimy i po prostu daną rzecz robimy. Nie boimy się. Jesteśmy w 100% skupione na jednym. Nastawiamy rzeczywistość, tak ją naginając, żeby nam pomogła. Rzeczy trudne są do zrobienia i naprawdę mało co staje się niemożliwe.
Wpadamy w swego rodzaju stan, kiedy nie liczy się czas, trud, nie ma znaczenia zmęczenie, jest cel, który po prostu chce się osiągnąć. Nasze ciało i umysł koncentruje się tylko na tym. W ten sposób nasza skuteczność staje się niesamowita!
Zmuszanie się z kolei rodzi opór. Sprawia, że blokujemy się na działanie. Robimy wszystko, żeby się wymigać. To jak gwałt na naszej duszy. Walka z sobą. Dlatego to po prostu nie działa!
Często powoduje bardzo dojmujący ból….Konkretnie umiejscowiony w głowie, w kręgosłupie, pojawiają się nerwobóle i bóle somatyczne. Nasz organizm się buntuje. Nie chce współpracować. I trudno mu się dziwić, skoro walczysz sama ze sobą.
Zmuszanie się do czegoś powoduje zmęczenie, totalne wykończenie fizyczne i psychiczne. Powoduje cierpienie. Wszystko, co tworzysz i co chcesz osiągnąć powinno być efektem podjęcia konkretnego wyboru w zgodzie z sobą.
Chodzi zatem o zmianę nastawienia. Jednak jak to zrobić? Jak przestać się zmuszać?
Dlaczego tak trudno przestać robić coś wbrew sobie?
To przez dzieciństwo. Ok, napisałam to. I wiem, że nie ma sensu szukać winnych w historii swego życia, ale taka prawda. I od prawdy warto po prostu wyjść.
Wygląda to miej więcej tak.
Przez lata uczymy się, że trzeba być grzeczną, wyrozumiałą, pomocną i gotową do poświęceń. Nie wypada odmawiać. Trzeba dawać radę, nawet jeśli nikt nie pyta, ile nas to kosztuje. PO prostu taki los. Kobiety tak mają.
Z czasem zaczynamy mylić własne potrzeby z egoizmem. Nie dajemy sobie prawa do nawet zadania pytania: co jest dla mnie ważne. Bo gdy odmawiamy czujemy, że krzywdzimy innych, mamy wyrzuty sumienia. Dlatego nawet gdy czujemy, że coś nam nie służy, nadal w to brniemy.
Bo co powiedzą inni? Co, jeśli ktoś się obrazi? Albo co, jeśli przestaniemy być potrzebne? Co, jeśli okaże się, że nie jesteśmy już takie dobre, pomocne i niezawodne, jak wszyscy przywykli?
I tak zamiast zapytać siebie, czego naprawdę chcemy, zaczynamy analizować oczekiwania całego świata.
Tymczasem nie da się żyć w pełnej zgodzie ze sobą, jeśli każdą decyzję podejmuje się przede wszystkim ze strachu przed reakcją innych.
Ok, tylko co dalej?
I tu już robi się nieco lżej.
Nie musimy bowiem od razu wywracać swojego życia do góry nogami, ale zacząć od małych rzeczy. Od trudnej rozmowy, takiej, na którą wcześniej byśmy się nie zdecydowały. Od decyzji podjętej bez tłumaczenia się wszystkim dookoła albo od przyznania przed sobą, że coś nam nie odpowiada. Prosto, bez zbędnych słów.
Kiedy przestajesz działać wbrew sobie, odzyskujesz energię
Ciągła walka ze sobą wypala, zabiera nam pokaźne dawki energii. Przekonywanie się, że trzeba wytrzymać, że nie wypada odmówić, że jeszcze tylko ten jeden raz, jeszcze trochę, jeszcze jeden obowiązek – działa dokładnie tak samo.
Kiedy zaczynasz świadomie wybierać, na co się zgadzasz, a na co nie, odzyskujesz część energii, którą wcześniej pochłaniało napięcie. Łatwiej Ci zauważyć, co jest naprawdę ważne, a co robisz wyłącznie z przyzwyczajenia albo strachu przed oceną.
To jak kawa wypita w spokoju, czy 10 minut jogi. Niby niewielka zmiana. Sądzimy, że nie mamy na to czasu, a gdy tylko znajdziemy kilka chwil. wiele się zmienia na korzyść.
Gdy przestajesz traktować siebie jak przeciwnika, już wygrałaś, choć walka nadal trwa. I jeszcze wiele trudnych momentów przed Tobą.
Czy życie naprawdę zaczyna się układać, gdy wybierasz siebie?
To zdumiewające, ale tak, tak właśnie się dzieje. Jednak nie zawsze od razu i nie zawsze w taki sposób, jakiego się spodziewamy.
Czasami, gdy zaczynamy stawiać granice, ktoś się obraża. Kiedy przestajemy wszystkim pomagać, niektórzy przestają być tak blisko jak dotychczas, a gdy mówimy, co naprawdę myślimy, nie każdy jest zachwycony. I dobrze, bo nie musi być.
Na początku wprowadzania zmian w życiu może być znacznie trudniej, a nie łatwiej. I wiele osób się w procesie zatrzymuje, bo nie jest w stanie znieść oporu na jaki napotyka.
Ci, którzy działają dalej konsekwentnie, przestają cierpieć. Ludzie, którzy ich otaczają w końcu rozumieją, dlaczego to robią. Dociera do nich, że nie przestaną. Część zostaje, niektórzy odchodzą.
Przestajesz bać się zmian, wybierasz świadomie, widzisz swoje położenie jaśniej, a relacje tak, jak one naprawdę wyglądają.
Nie mamy wpływu na wszystko i nie unikniemy rozczarowań i trudnych momentów. Mamy jednak większy wpływ na to, na co się zgadzamy i jakie decyzje podejmujemy.
Robisz to, co trzeba czy to, co kochasz?
Zostań z nami dłużej i zobacz, co się kryje za słowami. Bez fałszu, wprost, z prawdą między oczy. Wielokrotnie ryzykuję, pisząc trudne teksty. Czytaj to, na co jeszcze mam odwagę. Tu możesz się zapisać.
Wyznaję zasadę nic nie muszę, wszystko mogę.
Są sytuacje, gdy nie możesz przestać czegoś wbrew sobie. Bo masz za dużo do stracenia .I wiesz, że brnąć w to krzywda wyrzadzana sobie, ale nie ma innego wyjścia 😶🌫️😓 zycie niszczy wyobraźnie